I Dzień 6.VII. 2005, środa

Spotkanie uczestników spływu od godz 12oo w Filipowie. Spodziewamy się uczestników do godz. 16oo. Bazą kontaktową jest Gospodarstwo Agroturystyczne pp. Barbary i Bogumiła Orchowskich, ul.Wólczańska 28, tel.87-569 30 18; kom.606 984 123 .

Tu pozostawiamy samochody na cały spływ a także właściciele zapewniają nam wyżywienie na pierwszy wieczór i ognisko. Pole, gdzie będziemy biwakowali jest ok. 200 m od gospodarstwa w lewo i za mostem nad Rospudą polną drogą w prawo w dół. Tam dojadą kajaki i namioty i tam rozpoczniemy na drugi dzień spływ.

II Dzień 7.VII 2005, czwartek

Pobudka może być trochę późniejsza, damy odpocząć po podróży i zapoznaniu uczestników, jakaś herbatka, przekąska z własnych zapasów i biegiem do miasteczka po zakupy. Na mecie etapu w Bakałarzewie sklepy są ciut dalej (ok.300-400 m.). Start do etapu planujemy ok.10.oo   Jest to 58.1 km rzeki

Na początkowym, wąskim i krętym odcinku rzeki trafia się na powalone drzewa oraz płycizny, co zmusza kajakarzy do wysiłku. W pewnym momencie brzegi, wcześniej wysokie i strome, stają się podmokłe i porośnięte lasem olszowo-brzozowym oraz trzcinami. W tym miejscu można obserwować licznie wystę­pujące ptactwo wodne. Za małą kładką, wśród gąszczu trzcin wpływa się do Jeziora Długiego (powierzchnia 23 ha, długość 1,3 km, szerokość do 0,25 km, maks. głębokość 5 m), płytkiego i zamulonego. B Wiosło­wanie na tym jeziorze jest utrudnione, a z kajaka gdy dno jest muliste lepiej nie wysiadać.

Aby znaleźć wypływ z jeziora, dobrze jest płynąć wzdłuż prawego brzegu, w kierunku widocznego za zabudowaniami po prawej lasu olszo­wego. Dalej rzeka jest kręta, o szerszym korycie, z powalonymi drzewa­mi w nurcie. Od mostu drogowego [54,3 km], pod którym uważać trzeba na kamienie, rozpoczyna się odcinek z wbitymi na brzegach drew­nianymi palikami, które utrudniają płynięcie. Za mostem mija się pozo­stałość drewnianej konstrukcji oraz pole biwakowe po lewej stronie. Po ok. 1,5 km, pośród łąk znajduje się wybrukowany bród, jakże rzadko spotykany na szlakach wodnych. Z lewej widać w oddali budynki wsi Zu-sno, a przy brzegu miejsce, gdzie można biwakować.

Nurt na dalszym odcinku staje się szybszy, a liczne zwalone drzewa i przeszkody w wodzie dodają rzece tylko uroku. Rospuda meandruje wśród trzcin i łąk z pasącymi się krowami, a rosnąca na brzegach olsza czarna zapewnia pożądany w gorące dni cień. Rzeka dopływa do zabudo­wań wsi letniskowej Matłak i mostu [51/4 km], przed którym znajdują się niebezpieczne pozostałości starego mostu i zazwyczaj liczne gałęzie.

Po kilkudziesięciu metrach wpada do jeziora Garbaś (powierzchnia 152 ha, długość 3,5 km, szerokość do 0,7 km, maks. głębokość 48 m). Płynąc na wprost przez jezioro, można dotrzeć do położonego w zato­ce ładnego leśnego pola biwakowego. Cały akwen, ze względu na ubo­gą roślinność wodną i piaszczyste brzegi, idealnie nadaje się do kąpieli.

Szlak kajakowy prowadzi w lewo, do wypływu z jeziora pod drewnia­nym mostkiem [50,3 km], pod którym zazwyczaj jest płytko i trze­ba uważać na głowę. Za mostkiem Rospuda nagle zawrotnie przyspie­sza, przypominając rzekę górską. Liczne zakręty i wykroty, a miejscami imponujące swoją wysokością podmyte piaskowe brzegi z powalonymi drzewami zmuszają kajakarzy do walki z żywiołem. Potem rzeka staje się płytsza, kamienista i za pozostałościami mostu ten urokliwy, pełen pułapek odcinek się kończy. Rospuda uchodzi do Jeziora Głębokiego (powierzchnia 10 ha, długość 5,8 km, szerokość do 0,8 km, maks. głę­bokość 17,5 m).

Aby wypłynąć z jeziora, trzeba kierować się na widoczne w oddali pole i łą­kę z grupą drzew pośrodku oraz pomost. Dalszy odcinek wydaje się spo­kojniejszy, choć nurt rzeki jest nadal szybki, z powalonymi drzewami, zwi­sającymi nad taflę wody konarami i niskimi kładkami. Mija się nieliczne zabudowania, gospodarstwo agroturystyczne z polem namiotowym po le­wej stronie, młyn wodny, przy którym kajak trzeba przenieść ok. 15 m z pra­wej strony, wreszcie mały mostek, pod którym należy zachować ostrożność.  Za mostkiem trzeba płynąć do lewego brzegu, bo silny nurt znosi na po­walone drzewo na zakolu. Zaraz za nim wpływa się pod wysoki most na tra­sie Suwałki-Olecko [47,1 km] i pozostałość drugiego mostu.  

Bakałarzewo jest wsiq gminną o ciekawym miejskim układzie przestrzen­nym z prostokątnym rynkiem. Warto zobaczyć XV//-wieczny ołtarz w koście­le pw. św. Jakuba Apostola. We wsi są sklepy, bar, poczta, ośrodek zdro­wia i przystanek PKS.

Ok. 0,5 km za wsią Rospuda wpływa do jeziora Sumowo (powierzchnia 110 ha, długość 3,8 km, szerokość do 0,5 km, maks. głębokość 15,9 m). Ma­lownicze, wysokie, porośnięte lasem i pozbawione ośrodków turystycz­nych brzegi tego pięknego jeziora zachęcają do biwaku. Przy drugim polu biwakowym po lewej stronie jeziora u góry pojedyncze zabudowanie Gospodarstwa Agroturystycznego, zatoczka z pomostem i kończymy etap.

Jest to 47,7 km rzeki od startu 10.4 km wiosłami z prądem

Zakładając czas na jedną przenoskę i nabieranie doświadczenia nie powinniśmy być póżniej niż 14-15oo

Trochę pod górkę w Gospodarstwie Agroturystycznym można skorzystać z sanitariatów, prysznicy czy też dostać gorącej wody na herbatę.Jak zwykle, rozbijanie namiotów, zakupy, posiłek i wieczór przy ognisku. Rozmowy, wspólne śpiewanie itp.

III Dzień 8.VII.2005, piątek

Godz. 8oo Pobudka, jakieś śniadanko, kawka dla zmęczonych lemoniada, zakupy ( po drodze już nigdzie się nic nie kupi aż na mecie etapu) i zaczynamy najdłuższy etap Spływu 16,2 km

Startujemy o godz. 9.3o trzymając się lewego brzegu jeziora gdzie po ok.4 km wpływamy znowu na rzekę

Dalej koryto rzeki prowadzi odcinkiem leśno-bagiennym i po ok. 1,5 km rzeka zbliża się do mostu drogowego przy Kolonii Kotowina [42/4 km] B Ze względu na niebezpieczny przepływ pod mostem, dobrze jest za­trzymać się przed nim i zrobić rozeznanie. Za mostem, na odcinku 200 m, płytkie koryto rzeki dwoi się i troi, by w końcu połączyć się w je­den ciek. Coraz głębsza i szybsza rzeka wije się wśród traw i trzcin pora­stających podmokłe brzegi. Po lewej widać żeremia bobrów. Przed lasem uschniętych drzew jest mała zatoczka, w której trzeba kierować się łu­kiem w prawo. Szeroka rzeka, pokonując kilka zakrętów i powalonych drzew, dopływa do Jeziora Okrągłego [40,2 km] (powierzchnia 44 ha, długość 1,1 km, szerokość do 0,5 km, maks. głębokość 4,7 m). Płynąć na­leży w stronę widocznych zabudowań, za małą wysepką z trzcin, mijając po prawej zatoczkę. Przy dużym wietrze trzeba uważać na powstającą tu czasem wysoką boczną falę.

Rospuda wpływa w las, pozostawiając z prawej polanę z budynkami wsi Kotowina, i płynie łukiem w lewo. Dalej rzeka rozszerza się i wpada do jeziora Bolesty [38,6 km] (powierzchnia 139 ha, długość 5,8 km, szerokość do 0,4 km, maks. głębokość 16,2 m).

Jezioro Bolesty jest początkowo z obu stron porośnięte lasem i ma wy­soki prawy brzeg. Po przepłynięciu ok. 1,5 km widać po prawej ujście do jeziora rzeczki Czerwonki. Zaraz przy nim jest pole biwakowe, a na przeciwległym brzegu jeziora następne. Las się kończy, a jezioro wyglą­da jak głęboka rynna, ciągnąca się w nieskończoność. Wysokie brzegi, licznie występujące jary, a także wąwozy porośnięte krzakami i z rzadka drzewami, nadają temu odcinkowi specyficzny charakter.

Na wysokości zabudowań wsi Małe Raczki jezioro zwęża się, tworząc szeroko rozlaną rzekę. Nadal płynie się wśród wzniesień, aż do mostu drogowego [31,5 km] - za nim widać elektrownię wodną, dawniej młyn, wokół której kajaki trzeba przenieść ok. 15 m z lewej strony.

W pobliżu elektrowni zaraz po przenosce, jak najdalej od szosy, po lewej stronie rzeki rozbijamy namioty na następny nocleg.

Jest to 31.5 km rzeki a więc przepłynęliśmy 16,2 km

Spodziewamy się być tu ok.16oo  Kładka przy młynie prowadzi prosto do Barku , który na pewno ściągnie wszystkich spragnionych. Można także tu coś przekąsić z patelni czy z grilla.Tuż obok toalety i   kabiny natryskowe, z których można skorzystać po uiszczeniu opłaty.

Jak zwykle ognisko, kolacyjka i dodatki we własnym zakresie. Wszystko wskazuje na to, że odbędzie się tu spotkanie z ciekawym człowiekiem. Potem degustacje barkowe i śpiewy przy ognisku.

IV Dzień 9.VII.2005, sobota

Pobudka jak zwykle o 8oo Zwijanie namiotów, Jakiś posiłek we własnym zakresie. Gorąca woda z Barku przy młynie i jak zwykle 9.3o w drogę.

Odcinek bez jezior z przepięknym terenem.

Rzeka prowadzi poprzez zalesiony podmokły teren. Jej nurt jest szybszy, obfitujący w zakręty, a brzegi wysokie. Widząc most kolejo­wy na trasie Suwałki—Olecko, trzeba zachować ostrożność - w korycie rzeki są pale drewniane. Za mostem można zatrzymać się w miejscu do­brym do kąpieli. Dalej rzeka jest szersza, płynie szybko, a w jej korycie leży dużo głazów.  

Raczki to wieś gminna, dawniej będąca miastem, która swoje prawa miejskie utraciła, podobnie jak Filipów i Bakałarzewo, w 1870 r. Obecnie do wsi dojeżdżają pociągi i autobusy PKS, jest tu poczta, ośrodek zdrowia, apteka, policja, restauracja, sklepy, schronisko młodzieżowe.

Przed kolejnym etapem spływu dobrze jest się zaopatrzyć w prowiant właśnie w Raczkach, ponieważ na dalszym odcinku będzie to znacznie utrudnione. Dla zwolenników łona natury polecany jest wypad na jagodo-lub malinobranie — owoce ze śmietaną rozpływają się w ustach. Przed spa­cerami w lesie należy się jednak zabezpieczyć przed kleszczami.

Pozostawiając ostatnie zabudowania wsi Raczki, rzeka płynie wąskim odcinkiem, meandrującym pośród drzew. Zwisające konary czy resztki drzew wystające z wody wymagają większej uwagi. W pewnym momen­cie Rospuda wpływa w podmokły teren z dużą ilością trzcin po prawej stronie. Rzeka prowadzi w lewo, mijając po prawej łączkę z ujęciem wo­dy i widoczną drogę.

Po ok. 100 m pojawi się drewniany mostek [26,7 km] — trzeba przed nim płynąć bardzo ostrożnie, ze względu na wbite drewniane pale. Za mostkiem, na prawym brzegu, jest doskonałe miejsce na biwak czy prze­rwę. Warto stąd zrobić sobie wycieczkę do położonego na wzgórzu pa­łacu Paca w Dowspudzie.

Dowspuda to wieś położona na południe od Raczek, w której ostały się fragmenty pałacu Paca, znanego z powiedzenia „Wart Pac pałaca, a pałac Paca". Do dziś zachował się jedynie ciekawy fragment portyku oraz wieża, zwana „Bocianią". Budowę pałacu rozpoczęto w 1820 r. Jego pierwszym budowniczym był Włoch Piotr Bosio. Od 1823 r. dzieło kontynuował, a w 1827 r. ukończył jego rodak, architekt Henryk Marconi. Pałac był bu­dowlą dwukondygnacyjną, wzorowaną na angielskim neogotyku. Zacho­wany portyk zdobił jego centralną część, służącą za podjazd. Podpiwni­czenie budynku było także dwukondygnacyjne. W pałacu, oprócz bogatej biblioteki, zgromadzono także okazałe zbiory malarstwa i rzeźby.

Ludwik Michał Pac (1780-1835), generał wojsk polskich i napoleoń­skich, przyczynił się do rozwoju Raczek. Po jego udziale w powstaniu listo­padowym rząd carski przekazał dobra Paca tytułem konfiskaty w J 836 r. rosyjskiemu generałowi Sulimie, który wraz z późniejszymi następcami do­prowadził pałac do ruiny i w końcu rozbiórki w 1887 r.

Poniżej wsi Rospuda płynie na przemian wśród łąk i lasów. W pewnym momencie rzeka dociera do mostku o dziwnej konstrukcji, przy którym w zależności od stanu wody może pojawić się konieczność przenoszenia sprzętu. Dalej, przez ok. 2,5 km można dać się ponieść szybkiemu nurto­wi rzeki. Przed mostem drogowym w osadzie Chodorki [23,5 km], trzeba uważać na drewniane pale. Za mostem barek gdzie można uzupełnić jakieś lemoniadki czy piwko. Zorganizowanego postoju nie przewidujemy. Rzeka rozwidla się, jest płyt­ka, porośnięta roślinnością, ma kamieniste dno. Rozpoczyna się jeden z jej ładniejszych odcinków. Podmokłe brzegi, porośnięte lasem, kryją du­żą ilość zwierzyny - nierzadko można tu zobaczyć brodzące w rzece sar­ny lub przemykające przez płytką wodę dziki. Nurt jest jednak szybki, a mielizny, rozwidlenia rzeki, kamienie, wysepki i kilka zwalonych w po­przek drzew spowodują z pewnością wzrost adrenaliny.

Z prawej mija się śródleśną łąkę, a dalej, ok. 2,5 km od mostu w Chodorkach, pojawi się po prawej stronie ładne pole biwakowe z dobrym dojściem do wody. Na wzgórzu dostrzec można budynki należące do wsi Jaśki. Rzeka meandruje pomiędzy brzegami na przemian podmo­kłymi i wysokimi. Po niezliczonych zakrętach widać po prawej dużą łą­kę, która jest jednocześnie urokliwym miejscem biwakowym, a po lewej ujście cieku łączącego z Rospuda śródleśne jezioro Jałowo. Za ujściem po lewej stoi kapliczka

Kapliczka wskazuje starodawne miejsce kultu religijnego, znane obecnie ja­ko „Uroczysko Święte Miejsce". W dniu 24 czerwca, w dzień św. Jana, można tu obserwować odbywającą się rokrocznie uroczystość. Miejscowa ludność odmawia wówczas modry, je rytualny posiłek, a następnie składa ofiarę w postaci żywności i datków. Znajdujący się w tym miejscu krzyż został podobno postawiony 700 lat temu przez ochrzczonych Jaćwingów.

Uroczysko Święte Miejsce 17,5 km rzeki, etap 14 km.

Zależnie od warunków rozbijamy się tuz za kapliczką gdzie są dwa nieduże placyki mogące pomieścić kilkanaście namiotów. Jak zwykle rozbicie namiotów, jakaś przekąska i zaczynają się niespodzianki przygotowane przez niezastąpioną Grażynkę Feltynowską, która rodziła się tuż, tuż koło kapliczki ileś lat temu. Ten dzień i ta noc będą szczególne . Urok Świętego Miejsca, Krajobraz jakby się świat ileś lat temu zatrzymał, ostatnia noc spływu, atrakcje i specjalna regionalna kolacja przy ognisku powinny na długo pozostac w pamięci wszystkich uczestników spływu. Spać możemy iść nad ranem. Zalecam przed wieczorem dobrze się wysmarować jakimś panaceum przeciw komarom. Na objeździe trasy w maju już było ich bez liku.

V Dzień, 10.VIII.2005 Niedziela

Godzina startu do uzgodnienia wśród uczestników spływu. Będzie to zależało jak bardzo niektórzy będą spieszyli się tego dnia do domu. Śniadanie na zimno gdyż w pobliżu nie ma gdzie co kupić. Można wprawdzie zamówić dnia poprzedniego wiktuały, które rano zakupi mieszkający w pobliżu jeden z uczestników spływu. Prawdopodobnie też załatwimy dowóz z nieodległego gospodarstwa gorącej herbaty.I w drogę

Zaraz na starcie drewniany most drogowy [17,8 km].Za mostem stopniowo rzeka poszerza się, a nurt spowalnia, chociaż przewrócone drzewa w dalszym ciągu utrudniają płynięcie. Do mostu drogowego w Młyńsku [14,1 km] krajobraz się nie zmienia.

Za mostem rzeka jest głębsza, szersza i wpływa w pole trzcin, tatara­ków i innej roślinności wodnej. Nurt jest na tyle szybki, że można go wy­korzystać i - zamiast wiosłowaniem - zająć się obserwacją ptactwa lub opalaniem. Po ok. 3,5 km po prawej pojawia się miejsce, gdzie jest małe źródełko.

Dalej krajobraz pozostaje taki sam, a Rospuda, której koryto osiąga niespotykaną dotąd szerokość, płynie pośród niezliczonej ilości trzcinowisk. Momentami rzeka zbliża się do lasu rosnącego po prawej stronie, czasami wije się wśród łąk.

Po pokonaniu jednego z zakrętów widzi się po lewej ujście rzeki Szczeberki .  

Od tego miejsca pozostaje jeszcze ok. 3 km do ujścia Rospudy do je­ziora Rospuda (powierzchnia 106 ha, długość 2,6 km, szerokość do 0,6 km, maks. głębokość 10,5 m). Na tym odcinku szerokość trzcinowisk zmniejsza się i lasy rosną znacznie bliżej koryta rzeki. Nurt Rospu­dy jest już niemal niezauważalny. Na dalszym odcinku rzeki, podobnie jak na jeziorze, konieczne będzie wytężone wiosłowanie.

Po wpłynięciu na jezioro po prawej stronie widzimy niedużą wyspę. Coraz więcej widocz­nych kajaków, a dalej motorówek sygnalizuje powrót do „cywilizacji". Bliskość Augustowa sprawia, że z każdym machnięciem wiosła w zasięgu wzroku pojawiać się będzie coraz więcej ludzi.

Płynąc wzdłuż lewego, wysokiego brzegu, z dala widoczny półwysep Goła albo Zimna Zośka i dwa pola biwakowe. Ten drugi bliżej szosy i parkingu jest miejscem

Zakończenia Spływu na 3 km. rzeki.

Ostatni etap liczy  14 km. najspokojniejszego ze wszystkich etapów. Dobijamy do brzegu. Wyciągamy i jakoś porządkujemy kajaki . Kierowcy transportem organizatora po samochody do Filipowa.

Wracają kierowcy. Wymiana adresów, buźka, buźka, buźka,............. buźka i do następnego roku. Razem przepłyneliśmy ok.55km. Męczyliśmy się ze sobą 5 dni i 4 noce. Zjedliśmy.....................,

Wypiliśmy.............................. (proszę wpisać co kto pamięta)

Wyposażenie -> WAŻNE !!!

Od organizatorów dostajemy: Kajaki z wiosłami i pasami ratunkowymi, namioty, transport i piękną pogodę na Spływ w prześlicznym krajobrazie.

Ze sobą zabieramy humor, pogodę ducha i chęć przeżycia wspaniałej przygody wraz z możliwością poznania przepięknych okolic północno-wschodniej części kraju.

Oprócz tego zabieramy:

UWAGA! 

Kluczyki do samochodów najlepiej pozostawić w torbach przewożonych bagaży.

Świetnie i tanio jako zabezpieczenie komórki na kajaku nadaje się prezerwatywa, których warto kilka ze sobą zabrać (nie używane!)

Można zabrać ze sobą butlę turystyczną z czajnikiem.

Może się przydać do porannej kawy na postojach. Przewożona będzie z bagażami.

Proszę pamiętać. Na kajak zabieramy najpotrzebniejsze rzeczy podczas spływu danego dnia. Reszta bagaży osobistych jak torby, ewentualne butle, śpiwory, materace czy karimaty,  a także namioty będzie przewożone ze startu na metę każdego etapu przez organizatora.

Na pierwszy dzień jakąś wałówkę i dużo, dużo picia gdyż może być gorąco a wysiłek fizyczny i przeżycia powodują łaknienie.

UWAGA. W cenę spływu wchodzą: kajaki z osprzętem i namioty. Opłaty biwakowe i parkingowe za samochody. Dowóz kajaków oraz samochód z  krytą przyczepą przewożący bagaże osobiste i namioty pomiędzy etapami spływu. Atrakcje przygotowane przez organizatorów. Nie powiem, co bo to małe niespodzianki. Kolacja ciepła przy ognisku pierwszego dnia wieczorem ( bez napojów) w cenie spływu.

W Filipowie można się zaopatrzyć, nawet do domu, w świetny bimberek (kilka gatunków).

Degustowałem i daję gwarancję jakości..

Za dodatkową opłatą płatną już indywidualnie można zamówić:

Noclegi w Gospodarstwie agroturystycznym w Filipowie

25 zł osoba pierwszy nocleg.

Za drugi nocleg z Bakałarzewa

25 zł osoba + przywiezienie i odwiezienie 40 zł za samochód ( 6 osobowy)

W Małych Raczkach domek campingowy po 20 zł osoba

Lub z dowozem i od.. w Filipowie 25 zł plus samochód 80 zł (do 6 osób)

W Świetym  Miejscu nawet nie zorientowałem się ile to dokładnie kilometrów od Filipowa ale zapewne kilkanaście więcej niż do Raczek a więc cena odpowiednio wyższa.

Istnieje także możliwość zamówienia ciepłych obiado-kolacji jednodaniowych na biwaki w Bakałarzewie i Małe Raczki  w cenach 10-15 zł od osoby.

(W Świętym Miejscu w ramach niespodzianki przygotowanej przez organizatorów cos na przekąskę się znajdzie.)

W Małych Raczkach można zmówić sękacza z  40 jajek za 80 zł. sztuka.

Taki sękacz (obrzędowe ciasto regionalne) wystarczy śmiało na 20-30 osób.

Chęć skorzystania z noclegów z przywozem w Filipowie, w Małych Raczkach i Bakałarzewie czy Świętym Miejscu należy zgłosić najpóźniej na dwa tygodnie przed rozpoczęciem spływu w celu zamówienia i rezerwacji.

Także dodatkowe ciepłe posiłki w Bakałarzewie i Małych Raczkach wymagają zamówienia w tym samym terminie, czyli na dwa tygodnie przed rozpoczęciem Spływu, do organizatora w celu zapewnienia rezerwacji.

Mapka spływu

Mapka całej trasy wraz z poszczególnymi biwakami:

Stanisław Pieniążek