W Polsce można było zmieniać nazwiska, lecz zawsze pozostawało się rodowcem - członkiem okreslonego rodu herbowego. Nazwisko zmieniano najczęściej wraz z przeniesieniem się rodziny do nowo nabytych dóbr. Nazwy herbów, różne pod względem pochodzenia mogą się wiązać z gniazdem rodowym, imieniem protoplasty rodu, klejnotem, godłem i zawołaniem. Poszczególni przedstawiciele Rodu Wilczyńskich z Wilczyna herbu Poraj wymieniani są w dokumentach począwszy od 1348 roku.
W Polsce można było zmieniać nazwiska, lecz zawsze pozostawało się rodowcem - członkiem okreslonego rodu herbowego. Nazwisko zmieniano najczęściej wraz z przeniesieniem się rodziny do nowo nabytych dóbr. Nazwy herbów, różne pod względem pochodzenia mogą się wiązać z gniazdem rodowym, imieniem protoplasty rodu, klejnotem, godłem i zawołaniem. Poszczególni przedstawiciele Rodu Wilczyńskich z Wilczyna herbu Poraj wymieniani są w dokumentach począwszy od 1348 roku.
Opisując przeciętnego Polaka często pisze się o Nowaku lub Kowalskim. Okazuje się, że w niektórych rejonach popularniejsze są dziesiątki innych nazwisk. Przypatrzmy się, ile jest osób o danym nazwisku (nosicieli) w porównaniu do liczby mieszkańców w starych województwach.
Postać Franciszka Fornalskiego, ułana i kawalerzysty, zajmuje szczególne miejsce pośród kart historii Ziemi Kunowskiej. Osoba to z jednej strony barwna i ciekawa, z drugiej zaś tajemnicza. Niewątpliwie jest on symbolem patrioty polskiego okresu Księstwa Warszawskiego, przykładem zaangażowania jednostki w życie narodu i lokalnego społeczeństwa w czasach, kiedy na mapie Europy nie zaznaczono jego tożsamości. Niewątpliwie jego postać winna być przykładem dla młodych Polaków. W niniejszym tekście postarano się o jak najdokładniejsze przybliżenie wizerunku ułana Fornalskiego.
W XVIII wieku pojawia się koncepcja nazwiska jako identyfikacji prawnej, do tej pory wystarczało człowiekowi samo imię, lub imię i przezwisko. Historycznie rzecz ujmując biorąc przezwisko jest poprzednikiem nazwiska, jest jego nieustabilizowaną prawnie formom. Powstawało w środowisku, w którym dana osoba żyła, posiadało żywe znaczenie realne i było czytelne dla osób się nim posługujących.
