Tablica ogłoszeń



Dodając wpis podaj nazwisko (lub nazwiska) i miejsce (miejsca), które Cię interesują.
Ilość wpisów w bazie: 11383 (7053 użytkowników)   pokazywanych na stronie: 10

   szukanie dokładne   bez opisów   tylko własne wpisy   
Dodaj nowy wpis (musisz być zalogowany)

Wpisał sięTreść wpisu:
 rudnickim Data: 18.03.2012

Nazwisko(a): Rudnicki, Bechczyc- Rudnicki, Mzura-Rudnicki
Miejsce(a): Ostałowice, Strzałki, Lwów. - Podole, Wolyn, Litwa, ok.Pskowa.

poproszę o wiadomości na temat Rudnickich z ww.miejscowości i okolic.
rudnickim Profilesemail
Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentarze

Wyświetlanie Porządek

Rudnicki, Rudniccy, Ostałowice.
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-03-18 00:49:43
Marek Stanisław Rudnicki.- Pani Ewa Rudnicka Rawicz. Pani Ewo mam kilka dokumentów dot. Lis Rudnickich z Ostałowic. Jak pisałem w poprzednich komentarzach Rudnicki Mzura Tymoteusz był dziedzicem Ostałowic na co jest Dokument.Tymoteusz był starszym synem Józefa Rudnickiego i bratem Klemensa Rudnickiego. dok. dot Klemensa Rudn. dok.Gazeta Lwowska Nr 94 sobota 24 kwietnia 1852 rok gazecie 41. Lwów. Ciąg dalszy wykazu, darów na rzecz uszkodzonych przez powodzie mieszkańców wiejskich Galicyi. Wobwodzie Brzezańskim pan Alfred hr.Potocki wlasć. Dóbr Romanowa 20 rubli, ze składki w Podhajcach i Borykowie 3 r. w okręgu mandatyriatu Janczyńskiego5r.13k.,pp.Grochowalski 1r.30 k..August Czajkowski wł. Bóbrki 2rubl, ks.Michalik pleban.obrz łac w Bóbrce 40kop. Pp.Klemens Rudnicki 1r.,…pp.Hipolit Czaykowski wł dóbr w Stebnikach 1r….- cała lista osób i składek z wsi. Dalej - wyprostować dalsze dane ----- Lwów. Ci"g dalszy wykazu' darów na rzecz uszkodzonych przez powodzie ... W ysoczalJski I tOk.; manl!at. z Swirza 11'.; gmina Ostałowice 2r.t6k ; Żęclowice 21'.; Tuczne 21'.; ... Klemens Rudnicki 11'.; Wilhelm JOl'kasz 11'.; Blu- menfeld właściciel dóbr .... 185266000 fI', i \\'ykazuj<,t pł'zewy ,k 6155000 fi'. w POI'Ó- wnaDlu z ... Z tego wynika że i Tymoteusz i jego brat Klemens Rudniccy byli wł. ostałowic Jezeli razem z gminami dawali składki na powodzian. dalej krótka biografia Antoniego Bechczyc Rudnickiego. Antoni Bechczyc Rudnicki (1882 – 1936) 1912 r. Antoni Bechczyc Rudnicki zie¬mianin posiadający klucz majątków na Podolu, zwolennik teorii Romana Dmowskiego. Pisarz i publicysta, uprawiał publicystykę polityczną. 1912 r. poznaje w Paryżu Marię Ksenię Mataftin córkę carskiego urzędnika Piotra Mataftina i Heleny z Raszpilów. Jej rodzice pochodzili z zamożnej szlachty rosyjskiej. W 1913 po przyjeździe do kraju, zamieszkali w okolicach Pskowa, dawnej guberni pskowskiej (niedaleko granicy dzisiejszej Łotwy i Estonii), w majątku należącym do pisarki, zakupionego ze spadku po swojej babce za kilka dziesięcin tysięcy złotych rubli, a który miał być żelazną lokatą nadchodzącej inflacji, posiadłości którą niestety utracili ze względu na wojnę i rewolucję już w 1917 roku. Z tego też względu musieli opuścić swój majątek. W 1918- 1919 r. już po roku i po niejakich próbach uregulowania spraw majątkowych przyjechali do Polski. Nie chcąc obciążać rodziny zamieszkali w hotelu Saskim w Warszawie. Trudna sytuacja finansowa zmusiła ich do podjęcia pracy jako nauczycieli języków obcych. W Gimnazjum Koedukacyjnym im. Romualda Traugutta w Lipnie. W roku 1923 Antoni Bechczyc Rudnicki otrzymał pracę w Polskiej Agencji Telegraficznej w Warszawie, co umożliwiło im przeprowadzkę. Ponownie zamieszkali w stolicy. Ok.1926 r. Antoni Bechczyc Rudnicki wyjechał jako korespondent i dyplomata do Londynu, w tym czasie przebywal u swoich angielskich dalszych krewnych. Jego praca jako dyplomaty owiana jest jakąś tajemnicą. 18 sierpnia 1935 r. na łamach „Kuriera Poznańskiego” można było przeczytać artykuł Antoniego Bechczyc-Rudnickiego: „Na terenie wykopalisk w Biskupinie przekonać się możemy naocznie, jak oczernili nas wrogowie naszego narodu. Nie byli przodkowie nasi bynajmniej dzikusami, skoro poziomem swej kultury dorównywali najbardziej kulturalnym narodom im współczesnym. […] Jeśli więc po dobie rozkwitu kultury prasłowiańskiej przychodzi jej zmierzch, a raczej zahamowanie, zawdzięczamy to właśnie owym włóczącym się rabusiom germańskim, którzy, nęceni zamożnością naszego pracowitego przodka – rolnika, nachodzili go dla łupieży przez tyle stuleci i dziś jeszcze patrzą okiem łakomem na nasze dziedziny odwieczne, na których siedzimy już czwarte tysiąclecie. Z wytrwałości przodków naszych, którzy nie dali się ani zepchnąć, ani wytępić, czerpać możemy otuchę i wiarę, że na naszej granicy zachodniej skończył się raz na zawsze pochód niemiecki w głąb słowiańszczyzny”. Pisane podobnym tonem teksty Antoniego Rudnickiego ukazywały się w gazetach związanych z endecją „Kurierze Warszawskim” i „Warszawskim Dzienniku Narodowym”. 1936 r. pobyt wraz z żoną Marią w Biskupinie, tam powstała wspólna ksiązka małżonków Rudnickich „Dziw - Opowiadanie na tle życia Prasłowian”,napisana i opublikowana w 1937r., gdzie podjęli się niezwykłego zadania odtworzenia języka sprzed... 25 wieków. Zadania praktycznie niewykonalnego ze względu na brak danych naukowych. Jednakże dzięki ich nieprawdopodobnemu wyczuciu językowemu na podstawie form starocerkiewnosłowiańskich skonstruowali hipotetyczny język Prasłowian. Ten lingwistyczny eksperyment przyniósł im uznanie historyków, archeologów, literatów i recenzje w ponad dwudziestu pismach. 1938 r. ukazało się kolejne wspólne dzieło Bechczyc Rudnickich odtwarzające dialekt Mazowsza, zatytułowane „W retorcie życia”, będące zbiorem nowel. Ocenione zostało z podobnym entuzjazmem jak ich poprzednie książkowe dokonanie. Zmarł w 1936 r. w niewyjaśnionych okolicznościach (zaginął nie znalazłem do tej pory na ten temat żadnych informacji).

Bechczyc Rudniccy
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-18 04:25:50

Marek Stanislaw Rudnicki. Bechczyc Rudniccy, Mzura Rudniccy, Lis Rudniccy linia wołyńsko podolska bo tam mieli swoje majątki, Linia Litewska,oraz materiały warszawskie, poleskie,wschód i galicja dotyczące lis Rudnickich z materiałów "Od magnata do włościanina" cz.IV.

Pani Ewo. Zacznę na portalu przekazywać informacje na temat tej Linii. Mam tego sporo i już upożądkowane jest tego ok stu stron dokumentów z herb, gazet akt itd. będzie to pokolei i ulożone pokoleniami i datami, potwierdzone żródlami. Nie opierałem się na obecnych, prywatnych niesprawdzonych danych. Najciekawsze to to że niektóre fakty będą podważały obecne wiadomości podawane w obecnych żrudłach i o tym możemy podyskutować. myślę, że trochę czytających się przyłączy do nas, bo na mjego mala przychodzi wiele pytań. Tak jak obiecałem całść prześlę pocztą.


Rudniccy Lisowie ze wschodu
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-18 05:06:06

1400 ok. r. Polski Słownik Biograficzno-Genealogiczny

Rudnicki h. Lis, v. Bechczyc-Rudnicki, rodzina sieradzka, jednego pochodzenia z Biskupskimi oraz Bachcickimi tegoż herbu. W epoce piastowskiej używali tytułu hrabiów (comes) i pisali się z Bechcic in. Bechczyc, a później, nabywszy majątek Rudniki k/ Wielunia w woj. sieradzkim, od niego przyjęli nazwisko. Często też przybierali przydomek Bechczyc lub Bechcic. Jedna gałąź osiedliła się w XVII wieku na Litwie, inna na Rusi Czerwonej. Z tej rodziny: 1 biskup i 2 kasztelanów 1575 — 1621.

Genealogia.

Bechcicki h. Lis, v. Bechcicki, Bechczycki, wiodą się z Bachcic in. Bechcic w powiecie szadkowskim, ale zdaje się i Bechczyc w woj. sieradzkim. Są pewnie jednego pochodzenia z Bechczyc-Rudnickimi herbu Lis, a ich pierwotnym nazwiskiem było Bechcic vel Bechczyc.

Świętopełk, Klemens i Stefan, dziedzice Bachcic, synowie Stefana z lrządz, podkomorzego sieradzkiego, procesowali się 1422 r. z braćmi stryjecznymi, synami Przybka.

W XV i XVI w. sprawowali urzędy powiatowe w woj. sieradzkim i łęczyckim. Dziedziczyli dobra Żabice w pow. łęczyckim w 1576 r.

Źródło: Bon. I 64.

Prawie dobrze. Stefan s. świętopełka z Irządz.wojewody sieradzkiego, natomiast ww. Świętopełk nie był dziedz.(o nim kiedy indziej) Bechcic.po nim linia lisów małopolskich Bolestraszyckich, po Klemensie Bechcicy po Stefanie Rudniccy. Przybysław nie byl Lisem Jego ż Katarzyna z Pukarzewa procesowała się o Irządze on już nie żył. (z akt Krak. sier. łęcz.)

1439 r. Herbarz Bonieckiego T-8, str.56,

z IRZĄDZ, w powiecie lelowskim, h. LIS. Przybko i Stefan, synowie następnie wojewoda sieradzki 1391 r., z żony, Katarzyny z Chrzelowa, pozostawił synów: Mikołaja, Niemierzę i Przybka, z których pierwszy pisał się z Pukarzowa, drugi z Irządz, a trzeci z Trzebienie 1422 r. (H. II). Katarzyna, wdowa po Przybku, wspólnie z wymienionymi swoimi synami, kwituje 1394 r. szwagra swego, Grzegorza z Topoli (St. Pr. P. Pom. VIII). W 1403 roku jest ona już żoną Jana z Tenczyna, kasztelana krakowskiego. Stefan, podkomorzy sieradzki 1388 r., dziedzic także i Bachcic, pozostawił, z żony Elżbiety, synów trzech: Świętopełka, Klemensa i Stefana. Świętopełk pisał się także z Zawady, wsi obok Irządz położonych i był 1438 r. cześnikiem, a 1440 r. podczaszym krakowskim. W 1447 r. wraz z jednym ze swoich synów zamordowany został przez rozbójników szląskich (Dług.). On to wybudował kościół w Szczekocin, Stefan z Irządz i Zawady, ożeniony 1445 r. z Małgorzatą Steczkówną, dziedziczką Bolestraszyc, po którym idą Bolestraszyccy i Stanisław z Zawady, którego syn Wacław, na uniwersytecie krakowskim 1478 i dał początek domowi Świętopełków Zawadzkich. Po tymże Stanisławie, może po drugim jego synie, idą Świętopełkowie, dziedziczący na Mikołajowicach, obok Irządz leżących, jeszcze w 1581 roku (Paw.). Klemens, syn Stefana z Irządz, podkomorzego sieradzkiego, stolnik łęczycki 1439 r., dziedziczył na Bachcicach v. Bechcicach, w powiecie Szadkowskim i dał początek domowi Bachcickich v Bechcickich i Rudnickich, którzy się z Bechcic pisali.

Źr. - HERBARZ POLSKI CZĘŚĆ I. WIADOMOŚCI HISTORYCZNO-GENEALOGICZNE O RODACH SZLACHECKICH. UŁOŻYŁ I WYDAL – Adam Boniecki Tom VIII. – WARSZAWA- 1905, str.56,

Tutaj podobnie trochę pomieszane ale można pzryjąć, Katarzyna wszędzie była przyjmowana za córkę Świetopełka woj sier. Była Lisówną ale nie jego córką. Zkąd hrabiowie bechciccy, ziemie lisów małopolskich to w okresie największej ich władzy Baronat koziegłowski hrabstwo kozłowskie i ksiestwo siewierskie.


Rudniccy Litwa cd.
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-18 05:12:45

1567 r. „Złota księga szlachty polskiej” Rocznik IV – Teodor Żychliński

Str.228-229 Galąź - Litwa, Ruś, - Rudniccy h. Lis od wieków pisali się hrabiami z Bechczyc, choć ich gniazdem były Rudniki położone w sieradzkim, zkąd się znowu pisali Biskupscy jednego z pierwszymi pochodzenia.Najgłośniejszym z tego rodu był Szymon, książę Biskup warmiński zmarły 1621 r. którego brat Jan zasiadał w senacie jako kasztelan sieradzki. Ich ojciec Jan był kasztelanem rozmierskim około 1580 r. Wojciech Rudnicki był kanonikiem poznańskim pochowany w r. 1567 w katedrze poznańskiej. W tymze czasie dwaj bracia Jan i Klemens, pierwszy kanonik gnieźnieńskii poznański, archidiakon uniejowski, drugi, kustosz gnieźnieński, a po śmierci brata archidiakon uniejowski obaj pochowani w Gnieźnie. Drugi Wojciech synowiec księcia Biskupa Szymona proboszcz warmiński, zawiadowal po śmierci stryja biskupstwem warmińskim. Ksiądz Przemysław soc jesu, mąż wielce uczony, nauczyciel królewicza, późniejszego króla Jana Kazimierza odrzuciwszy ofiarowane mu infuły rządził kolegia krakowskie, Ostrogskie, jarosławskie, lwowskie i całą prowincje. Umarł 1660 roku w Przemyślu. Stanisław wreszcie sędzia ziemski kaliski, marszałkował trybunałowi koronnemu w 1613 roku. Pierwszym Rudnickim którego spotykamy na Litwie był Leon (pierwsze pokolenie) żyjący przy końcu XVII stulecia. Syn jego Stanisław (II pokolenie) dziedzic dóbr Kampola i Kroszt w Wiłkomirskiem. Spisał testament w roku 1735 roku a umarł w roku nastepnym. Orzeniony był z Teresą Korsakówną h. własnego, zmarłą 1739 roku, której siostra za Dobrzyńskim h. Habdang. Z niej synowie Wincenty Stanisław dz. Janiszek zm. Bezpotomnie i Tomasz Konstanty oraz dwie córki: Eleonora za Aleksandrem Czapińskim i Anna za Józefatem Uszkowskim podstolim inflanckim.

Tomasz Konstanty(III) pokolenie starosta sugijski dziedzic Kampola ożenił się 2.11.1744 r. z Teresą Kossakowską h. Ślepowron z bocznej linii tego szeroko rozgałęzionego Domu. Umarł dn.23.10.1754. Miał ośmioro dzieci, z Których: a.Jozef ur.25.03.1746 r.zm.1747 r. b. Rachela ur.03.1747 r. zm.06.1747 r. c. Anna Małgorzata ur.1747 r. zm.1749 r. d.Ignacy Leon ur.1749 r. zm.wkrótce, e.Bazyli Jerzy ur.1750 r. zm.1764 r. f.Franciszka Balbina ur.1751 r. zm.1753 r. g.Wiktoria Benedykta ur.1752 r. zm.1754 r. h. Jan Gwalbert Bonawentura ur.12.07.1753 r. zm.19.07.1809 r. (III pok.) dz. Kampola, które sprzedał Zybergom, Starosta sugijski, rotmistrz kawaleri narodowej litewskiej, poseł na sejm wielki w r.1793. W r.1778 nabyłdobra Dziedzinke od Rudominów. Miał trzy żony 1ov.Ewę Dąbrowską h.Junosza wnukę Maryjana i Ewy Komorowskich marszałków Wiłkomirskich, siostrę rodzoną Teresy generałowej Ruszczycowej. Po niej dzieci, s. Franciszek i c. Teresa wydana za Jana barona Knabnofa w 1798 r. majora wojsk rosyjskich, 2ov. W 1807 za Tomasza Łopacińskiego wice marszałka dziśnieńskiego, starościca mści sławskiego (zobacz wyż. rodowód Łopacińskich). Umarła Teresa w swojej majętności Terezjanowie w 1812 r. Po raz wtóry poślubił Jan Rudnicki Anielę Pawłowiczównę Łukianską h.własnego, czyli Przyjaciel odmienny wdowę po Stanisławie Studnickim przydomku Gisbert h. PrusI, oboźnym orszańskim, z której pozostawił córkę(N?) za Mateuszem Boguckim h.Krzywda dziedzicem Szarkowszczyzny i syna Aleksandra. Po raz trzeci ożenił się z baronówną Magdaleną Knabnofówną. Z jego synów:

1.Franciszek (Vpok).s.Jana z 1ov. Ewy Dąbrowskiej służyłw byłym wojsku polskim, i ozenił się z Karoliną Aleksandrowiczówną h. Kosy c. Stanisława i Karoliny Sienkiewiczówny z której następne potomstwo: a.Wincenty (VI pok.) ożeniony z Kolesińską służy w armi ces. Rosyjskiej, b. Kazimierz, c.Alfons, d. Ewelina za Butwidem, e.Sabina, f.Malwina, g.Franciszka Brakielowa.

2.Aleksander (Vpok.) starościc sugijski urodzony z Łukiańskiej w r.1785 sędzia dziśnieński, pojął za żonę Ewę Szumanównę h.Własnego c. Jana i Marianny z Klottów h.Tarcza podkomorzych dziśnieńskich, urodzoną1792 r. Umarł w dziedzince w 1848 r. po żonie wziął Lubinowo w posagu. Pozostawił pięcioro dzieci, a.Edwarda za Ignacym Niewęgłowskim h.Jastrzębiec prezydentem dziśnieńskim dziedz. Krysewicz.

b.Ewelina za kniaziem Ludwikiem Mirskim dziedz. Miór (zob. wyż.rodow. Książ. Rodu Mirskich).

c.Izabella za Adolfem Boguckim h.Krzywda zam. W Szarkowszczyźnie w r. 1876.

d.Maria za Robertem Boguckim h.Krzywda maj. Wojsk cesarstwa rosyjskiego.

e. Aleksander (VIpok.) ur. w Dziedzince 1826 r. dziedz.Lubinowa i Dziedzinki ożeniony w r.1858 w Wilnie z Maryją Dołubowską ur.z kniaziówny Augustyny Mirskiej (zob. wyż. Rodow. Mirskich) z niej oprucz zmarłego najstarszego s.Aleksandra nastepujące potomstwo: Zygmunt (VIIpokol.), Zofia, Adela, Bronisława Ludwika, Maryja, Felicja, Anna. Rudniccy są wyznania katolickiego.

< Wywód genealogiczny rodu Lis Rudnickich linii litewskiej ruskiej dziedz.Kampola, Kroszt i Dziedzinki.>

Sprostowania „Złota księga szlachty polskiej” Rocznik V – Teodor Żychliński

Str.284-285 - Rudniccy h.Lis Gałąź Litewska(zobacz roczn.IV str.228-229) – Sprostowania. Eleonora Rudnicka (str.228) była małż.Alexandra Ciapińskiego (nie Czapinskiego) Teresa zaś (str.229) wyszła za majora wojsk rosyjskich Knapnofa (nie Knabmofa). Pierwszy mąż Anieli Pawłowiczówny Łukańskiej (str.229) był Stanisław Gisbert przydomku Studnicki, nie zaś odwrotnie, Ignacy Niewęgłowski mąż Edwardy Rudnickiej (str.229)jest dz.Krycewicz nie (Krysewica). Aleksander Rudnicki (VIpok.)pozostawił z Marianny Dołubowskiej oprucz wymienionych dzieci jeszcze s.Mariana(VIIpokol.). Zcórek Aleksandra, Adela poślubiła w lutym1882 r. Jana Grzymagłowskigo.

Tutaj dosyć dobrze opisane na koniec sprostowane przez rodzinę. dokumenty dot. niektorych osób podam w kolejności.

Pani Ewo następne informacje to już linia wołyńska dotycząca Pani.


Rudniccy h. Lis
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-20 16:57:50

M.S. Rudnicki -

1600 r.ok. Rocznik szlachty polskiej T-3

Str.541 - Rudnicki h.Lis – Rodzina Wielkopolska jednej dzielnicy z Biskupskimi której Jan marszałek trybunału koronnego1591 r.Stanisław marszałek trybunału koronnego1613 r. Jakub Przemysław ks. Jezuita, poeta, laureatus, zm.1660 r. Senatorów 3 od1575- 1621 r. Jan kasztelan rozpierski 1575, Jan kasztelan sieradzki 1620. Szymon referendarz, sekretarz większy koronny, biskup warminski zm. 1621 r.

Teodor Gwiazda Rudnicki, włascicieldóbr Strzałki w pow.bobreckim, zaślubił Zofię Mrozowicką h.PrusIII (Strzałki, Ostałowice pow. Bóbrka), Dzieci: 1. Kazimierz, 2.Stanisław, 3.Zygmunt, 4.Zdzisław, 5.Marya, 6.Helena, 7.Klementyna, 8. Zofia.

< Jan marszałek trybunału koronnego1591 to Jan kasztelan sieradzki 1620 s.Stanisława Rudnickiego i Anny grzymalitowny Pokrzywnickiej br. X.Szymona Rudnickiego biskupa warmińskiego, ks. Sambijskiego, kanclerza wlk. Koronnego.

Jan kasztelan rozpierski s.Klemensa Rudnickiego i Anny Russockiej.

Teodor Rudnicki s.Klemensa Rudnickiego i Katarzyny Okólskiej.>

Pani Ewo Klemens to brat rodzony Tymoteusza Mzura Rudnickiego (ojciec Jana tego od pani Kościuszko z Którego pani linianatomiast pani Jadwiga Julia o której pisalem to najprawdopodobniej po Teodorze Rudnickim bo oni byli dziedz. Sokołówki po Mrozowickich.) Jesli będzie coś niejasne proszę pytać, bo to może za szybko.


Lisowie Rudniccy linia wołyńsko podolska
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-20 17:09:34

1690 ok. – 1846 Ziemia lwowska – Oficyna wydawn. „Rewasz”

W dolinie dopływu Gnilej Lipy, 8km na poludnie od Przemyślan leży duża wieś Ostalowice. Co najmniej od połowy XVII w. miejscowe dobra należały do Rudnickich w 1846 zakupil je hr Stanisław Skarbek, przekazując nastepnie założonej przez siebie fundacji, na rzecz finansowania domu ubogich i sierot w Drochowtzu. Wlasnością fundacji Skarbkowej pozostawały Ostalowice do II wojny swiatowej. Do tego czasu istnial tez wzniesiony przez Rudnickich piętrowy palac z przelomu XVIII – IX w. Stał on w otoczeniu parku krajobrazowego, w którym znajdowal się młyn w kształcie neogotyckiej baszty.

< Ostałowice – Tymoteusza Mzura Rudnickiego i Józefy Lis Rudnickiej oraz Klemensa Rudnickiego ss. Józefa Rudnickiego i Zuzanny Chodkiewicz.>

1692-1700 r. „Złota księga szlachty polskiej” Rocznik VI – Teodor Żychliński

Str.276. Rogalinscy z Dzwonowa - Gałąź młodsza wygasła po mieczu. Jan z Dzwonowa Rogalinski najmłodszy s. Jakuba i Anny z Konar Malechowskiej h. Habdank (1648 – 1698) dz. Kuszewa miał za żonę 1ov Anna Werdównę h.Odrowąż, córkę Jana podkomorzego pomorskiego, a z niej c. Knstancję za Janem Gorskim h.Lewrt, oraz s. Michała bezdzietnego z Anną Rudnicką h.Lis (1692-1700) córką Wojciecha i Zofii Grabskiej h.Pomian. 2ov. Pojął Jan za żonę Agnieszkę Stawska h. Leszczyc , która mu powiła dwoje dzieci Andrzeja i Ewę (1715) młodo zmarłych.

< Wojciech Rudnicki s.Jana Rudnickiego i Anny Gorazdowskiej, wn.Marcina Rudnickiego i Zofii Sloneckiej Lisowie z Rudnik. >

1698 r. „Złota księga szlachty polskiej” Rocznik IV – Teodor Żychliński

Str.194 – Rogalińscy. Odnoga galicyjska domu Rogalińskich pochodzi od Jakuba i Anny z Kona Małachowskiej h. Habdank. Syn jego Jan z Dzwonowa Rogalinski dz. Kuszewa 1ov Anna Werdzianka h.Odrowąż, 2ov.Agnieszka Cyganowska. Z pierwszej ż. Syn Michał z Dzwonowa Rogalinski dz. Kuszewa, ożeniony z Anną Rudnicką h.Lis (Inscr. Posn.1698 f.126) z której,syn Filip Jakub z Dzwon. Rogaliński skarbnik kijowski (Inscr.Biecens.1746 f.263,264) łowczy pilznieński(I.B.1758 f.91) ż.1ov.Julianna Piasecka h.Janina chorążanka latyczowska wdowa po Antonim Skarbku Borowskim, 2ov. Wiktoria Starzenska h.Lis (I.B.1758 F.1185, Rodowód Starzeńskich).

< Wojciech Rudnicki s.Jana Rudnickiego i Anny Gorazdowskiej, wn.Marcina Rudnickiego i Zofii Sloneckiej Lisowie z Rudnik. >

1738. doc. foto. "Czasopism naukowy księgozbioru publicznego imienia Ossolińskich, Rok wtóry 1829 zeszyt czwarty we Lwowie."str.134/18 Rudnicki Mzura Tymoteusz dziedzic dóbr M.S.Rudnicki -

Ostałowice.-Obrona religii greko-unickiej Lwów 1738. Rękopism Inwentarium actorum inscriptionum castri haliciensis ab an 1670 ad an 1743 - rekopism processus in foro spirituali.4. Jest to dokument potwierdzający iż Ostalowice były w posiadaniu rodziny Lis Rudnickich. Lis = Mzura.

Anna ż Rogalińskiego to linia Rudnickich po Marcinie z linii sieradzkiej zapisani w galicyjskich zapiskach bo tam występowali.


Lis Rudniccy ze wschodu
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-21 17:05:29

Marek Stanislaw Rudnicki- Lis Rudniccy ze wschodu

1740 r. Slown.Geograf.Król.Pol.i Inn.Kraj.Słowiańk.- F.Sulimierskiego, B.Chlebowskiego, W.Walewskiego. T-4 str.318

Kampol - dobra pow. Wiłkomirski 1440 dz. Ziemi rolnej. 1740 r. własność Stanisława Rudnickiego i Teresy z Korsaków małż Rudnickich, potem ich s. Tomasza Rudnickiego i Teresy z Kosakowskich, dalej syna tych ostatnich Jana Rudnickiego rotmistrza kawalerii narodowej, który w 1774 r. Kampol sprzedał Zybergom. Roku 1788 własność Jozefa Zyberga podkomorzego inflanckiego, dziś Ludwiki z hr Ledochowskich Koziełłowej.

1750 r.ok. Herbarz Bonieckiego T-11.

Str.301 - KOSSAKOWSCY h. ŚLEPOWRON, przydomku Korwin. Niektórzy z nich i h. KORWIN używają. Dom licznie rozrodzony w XVI-m wieku. Gniazdem ich są Kossaki, obok Ślepowronów leżące, pod Ciechanowcem, w ziemi nurskiej. Stąd posunęli się na północ, gdzie w ziemi łomżyńskiej i wiskiej, pozakładali wsie teże nawy, jako to: Kossaki-Turki, Kossaki-Czarne, Kossaki, Kossaki-Nadbielne, Kossaki-Borowe, Kossaki-Falki i Kossaki-Stare. Na wsiach tych w XVI-m wieku siedzieli liczni dziedzice (Paw.). Kilka

linii tego domu, otrzymało tytuł hrabiowski. Obok Kossaków, dziedziczyli Kossakowscy w XV-m wieku i na Murawach, w ziemi ciechanowskiej, Marcyan, drugi syn Mikołaja, pisarza ziemskiego zambrowskiego, wojski łomżyński 1624 r., dziedzic Ołset, miał syna Mikołaja, po ojcu dziedzica Ołset, który, z Doroty Koszkielówny, pozostawił synów: Jana Kazimierza, Stanisława, Samuela i Krzysztofa. Z nich: Krzysztof, elektor króla Michała, żonaty z Zofią z Blinstrubów, 2-o v. 1681 roku Janową Worłowską, testamentem z 1680 r. zapisał jej Ołsetę (Gr. Kowieńs. z 1682 roku). Jan Kazimierz, tytułowany podczaszym wiskim, żonaty l-o v. z Kościałkowską, 2-o v. z Joanną Pietkiewiczówną, 3-o v. z Zofią Szaparską, miał synów:

Mateusza Antoniego, Ludwika i Marcina Józefa, żonatego z Konstancyą de Raes, oraz córki: Teresę Eleonorę, za Tomaszem Rudnickim, Barbarę, Helenę i Joannę. Mateusz Antoni, tytułowany także podczaszym wiskim, z Maryanny Tokarskiej, miał syna Adama, ur. w Ołsetach 1755 r. Adam, 1774 r. adjutant buławy polnej litewskiej, z rangą kapitana, 1781 r. generał wojsk litewskich, poseł z upickiego na sejm czteroletni, umarł 1800 r.

źr. - HERBARZ POLSKI CZĘŚĆ I. WIADOMOŚCI HISTORYCZNO-GENEALOGICZNE O RODACH SZLACHECKICH. UŁOŻYŁ I WYDAL - Adam Boniecki Tom XI. – WARSZAWA- 1905

1753 r. Polski Słownik Biograficzno-Genealogiczny

Jan Gwalbert z Rudnik Rudnicki (12 VII 1753-19 VII 1809), s. Tomasza i Teresy Kossakowskiej, starosta sugijski, rotmistrz kawalerii narodowej litewskiej, poseł na Sejm Wielki i 1793; dziedzic Kompola, który sprzedał Zybergom, a nabył dobra Dziedzinka od Rudominów 1778; 1ż. Ewa Dąbrowska h. Junosza, wnuczka Mariana i Ewy Komorowskiej; dzieci: Franciszek, Teresa; 2ż. Aniela (Anna) Pawłowicz Łukiańska h. Przyjaciel odm.; 1v. wdowa po Stanisławie Gisbert-Studnickim h. Prus I, oboźnym orszańskim; dzieci: córka N, i Aleksander; 3ż. Magdalena bar. Knabhof.

Źródła: Bork. Rocz. I 541; Kos. I; Nies.; Urus. XV 294-295; Żych. IV 228-229.

1754 r. Slown.Geograf.Król.Pol.i Inn.Kraj.Słowiańk.- F.Sulimierskiego, B.Chlebowskiego, W.Walewskiego. T- 15 cz.2 str.630

Suginty - pow Wiłkomirski 1118 dz (347 lasu)ok. 1754 r. starostą był Tomasz Konstanty Rudnicki h.Lis a później jego syn Jan Gwalbert. (patrz Kampol)

< Tomasz Konstanty Rudnicki h.Lis s. Stanisława Rudnickiego i Teresy z Korsaków.>

1767 r. Słown.Geograf.Król.Pol.i Inn.Kraj.Słowiańk.- F.Sulimierskiego, B.Chlebowskiego, W.Walewskiego. T-8 str.494

Podziśnie – dobra w pow. Nowoaleksandrowskim 631 dziesięcin ziemi dworskiej własność niegdyś Czapinskich z których Alexander wraz z żoną Eleonorą Rudnicką w 1767 r. sprzedali Dominikowi Salmonowiczowi strukczaszemu?chyba podczaszemu braclawskiemu.

Te ostatnie wiadomości dotyczą w szczególności Jana Gwalberta Rudnickiego chyba takiej kontrowersyjnej postaci, bo czy zdrajcy opowiadającego się za rosją ,czy po prostu broniącego swojego majątku i wygód arystokraty. Byli Rudniccy Patryjoci byli i tacy a może i gorsi. Jeżeli ktoś posiada dokumenty na temat tych osób , poproszę.


Lis Rudniccy - Linia podolsko wolyńska
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-21 18:13:04

MS Rudnicki - Linia podolsko wolyńska

1777 r. „Złota księga szlachty polskiej” Rocznik XVII – Teodor Żychliński

Str.177. - Sołtykowie herbu własnego. Po raz wtóry zaślubił Michał Sołtyk Józefę Morsztynównę herbu Leliwa, wojewodziankę inflantską, wdowę po Antonim Ossolińskim, kasztelanie sandomierskim, wszakże Tomasz (VII pok.), najmłodszy syn Michała Aleksandra, kasztelana sandomierskiego, dziedzic dóbr Kostki pod Buskiem, kasztelan zawichoski, mianowany dnia 14 marca 1780 r. po Ksawerym Kochanowskim (po nim Józef Dunin Karwicki) postąpił dnia 24 listopada 1782 r. na kasztelanią wiślicką i był na niej ostatnim. Z Heleny Żeleńskiej herbu Ciołek pozostawił córkę Annę za Teodorem Bajerem herbu Leliwa, oraz pięciu synów: 1. Antoniego Tomasza, 2. Mikołaja Pawła (VIII pok.), zmarłego 1829 r. w Siesławicach, bezpotomnego z Ewą Boniecką herbu Bończa, zmarłą 1837 r. (zob. R. III str. 5), 3. Macieja, dziedzica Wojczy, posła na sejmy, bezdzietnego pmo voto z Konstancyą B a j e r ó w n ą herbu Leliwa, sdo voto z N. Korwinówną Kochanowską, 4. X. Teodora (VIII pok.), kustosza krakowskiego i archidyakona zawici, oskiego, zmarłego dnia 18 lutego 1827 roku. 5. Mikołaja, bezpotomnego z Anną z Kochanowskich, owdowiałą Wolską. Antoni Tomasz (VIII pok.), ur. dnia 30 grudnia 1777 r. w Kostkach, dziedzic Kurozwęk, zaślubił Anastazyą Rudnicką herbu Lis. Z niej troje dzieci: Stanisław (IX pok.), ur. 21 maja 1810 r.. zmarły bezpotomny z Henryką z Posławic Ankwiczówną herbu Habdank (zob. R. XIII str. 3), sdo voto za Kaźmierzem Kuczkowskim. Emilia, ur. 1806 r., zmarła dnia 5 października 1891 r., małżonka J. Eks. Pawła Popiela herbu Sulima, dziedziczka Kurozwęk i Wojczy. Henryk, ur. 9 stycznia 1818 r., zmarły dnia 19 stycznia 1886 roku w domu swej siostry Popielowej w Rumowicy, dziedzic dóbr Wojczy w Stopnickiem, ożeniony z Amerykanką Florencyą Child. Z niej: za Krzysztofem Bożeńcem Je ł o w i c k i m , podstolim wołyńskim — co się nmiejsżem uzupełnia. Trzeci z synów księcia Stefana: m m Książę Mateusz, vel Matys (VI pok), także i Maciejem zwany), tolnik kijowski 1582 r., ożeniony z Anastazyą Hulewiezówną herbu Nowina, spłodził z niej prócz córki: Aleksandry za Iwanem Steckim herbu Radwan i Katarzyny za Szymonem Witowskim herbu Brochwicz, trzech synów: Stefana, Michała i Lwa (zob. str. 237). Z tych: Według łaskawie nam udzielonych dokumentów przez hr. Jana Drohojowskiego. Przyp. Autora.

< Anastazja Sołtykowa Rudnicka c. Ignacego i Elżbiety Chrzanowskiej Rudnickich, siostra Władysława Rudnickiego siostrami są także Barbara z Rudnickich Hrabina Kołłontaiowa, Karolina z Rudnickich ż Franciszka Zochowskiego, Maryanna z Rudnickich ż Adama Hrabiego Tarło i Józefata ż Tymoteusza małżonkowie Mzura Rudniccy.>

I tu pani Ewo dla pani własnie wiadomości bo Tymoteusz to pani przodek, ojciec Jana Bechczyc czy Mzura(to to samo) Rudnickiego zresztą ojcem tegoż wspomnianego przez panią Bogdana i Joanny Lemonier. Jan po Matce i ojcu posiadał potężne majątki, Czytałem kiedys o Antonim Bechczyc Runickim mężu Mari Patafinówny i nie wiedziałe z kąd posiadał tak duże majatki które sprzedał przed przeprowadzką na Litwę a to był jego wnuk. a co posiadał Jan Mzura Rudnicki po Tymoteuszu i Józefacie małż. Lis Rudnickich.

Majątek: - Ostałowice (w Cyrkule Brzezańskim, Galicyi Austryackiey),

- Klucz Wólka Kłucka główna z wsiami i folwarkami Kuźniaki, Nowok, Pałęgi, Filipy, Więzowo, Jarząb, Grzymałków, Skoki większe i mnieysze, Borki większe i mnieysze, Strawczyn, Hucisko, Drabów, Burdawa, Jamów z fabryką kuźniczą, tudzież Niedźwiedź, z prawem prezentowania Parochów i prawem kopania rudy w lesie Glinianym i innych, leżą w Powiecie Szydłowieckim, Obwodzie Opoczyńskim, Woiewództwie Sandomierskiem;

- Klucz Zyrzyn, dobra główne drugie z wsiami: Zagrody, Kotliny, Żerdź, Borysów, Parafianka, Jaworów, Wilczanka, Pogonów, Skrodki i Kępu Ułężka, leżą w Powiecie Kazimierskim, Obwodzie i Woiewództwie Lubelskiem

- Siekierzynce - pow. Kamieniecki, okręg lanckoroński, gmina Berezanka

Część z tych dóbr sprzedal jeszcze Tymoteusz Rudnicki ale dla Jana i Bolesława braci Mzura Rudnickich Dużo jeszcze zostało. Zresztą między innymi bytnośc tej linii Rudnickich w woj Lbelskim i ościennych. A skąd większość tych majątków to przecięż dwa klucze - po Władysławie Rudnickim wóju i chrzesnym Jana a bracie Józefy Rudnickiej. To były chyba najpotężniejsze majątki Rudnickich w tym okresie czasu, ale o tym dalej.

< Władysław Rudnicki s. Ignacego Rudn. wój chrz.i opiekun Jana i Bronisława Klemensa ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego.> Pani Ewo proszę o ewentualne pytania. Może i od innych osób czytających.

z Materiałów do „Od Magnata do włościana”cz.IV –warszawa, podole, wolyn, - Marek Stanisław Rudnicki


Lis Rudniccy linia litewska
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-21 19:55:45

MR Rudnicki - Lis Rudniccy linia litewska. teraz troche informacji i fiszek z akt i prac naszych przecież super historyków ich mało przecież znanych niejednokrotnie niedostępnych dla ogółu. Obecnie troszkę wiadomości o majątkach tychże Rudnickich. Tu Dziedzinka w parafi Drujskiej zdawkowo potraktowana np w Polskim Słowniku Biograficzno-Genealogicznym (o innych maj. brak wiadomości).

1780 r. Slown.Geograf.Król.Pol.i Inn.Kraj.Słowiańk.- F.Sulimierskiego, B.Chlebowskiego, W.Walewskiego. T- str.271

Dziedzinka – folwark prywatny powiat dziśnieński 50 wiorst od miasta pow. Dzisny. Majątek 1 dominium, 7 mk. Wyznania rzymsk.katol. (1886) posiada 806 dzies..rozległ. i był własnością Rudominów. W 1780 r. Józef Rudomia stolnik bracławski sprzedał Dziedzinkę Janowi Rudnickiemu staroście sugijskiemu. Syn Jana, Alexander Rudnicki wzniósł w Dziedzince piękny dworek murowany który przekazał swemu synowi także Alexandrowi. Jest tam kapliczka w której istnieje obraz św. Rocha czczony przez okolicznych mieszkańców jako cudowny.

< Jan Gwalbert Lis Rudnicki s Tomasza i Teresy Rudnickich wn. Stanisława Rudnickiego i Teresy z Korsaków.>

1781 r. ks. Brasławskie grodzkie libr.inskr. CAH Wilno S.A.15413 k.851

JWM.Jan Rudnicki i Ewa z Dąbrowskich małżeństwo Rudniccy starostowie sugijscy sprzedają połowę wsi Werbejewo JM.Alojzemu i Róży małżeństwu Dmochowskim, aktem z dn. 30.03.1781 r..

1782-1783 r. CAH Wilno

CAH Wilno, F.694/1/3508, nr.491, k.47-49v.

Parafia Drujska ma kościół parafialny w mieście Drui dobrach J.O.Xcia Imci Alexandra Sapiechy Kanclerza Wielkiego W.Ks.Lit. w pow. i Dekan. Brasławskim i miejsca do tej parafii należące są w tymże powiecie według porządku alfabetu ułożone jak tu po sobie idą:

(Kościoła parafialnego w drujskiej parafi teraz nie ma. Były z dawna fundowane od Lwa Sapiechy Wojewody wileńskiego dwa kościoły parafialne, jeden zadziwiński z tamtej strony Dziwny gdzie teraz kordon moskiewski, Drugi z tej strony Dźwiny na Sapieżynie i folwark jeden za Dźwiną do obydwu kościołów tak zadziwińskiego jak Sapiezyńskiego był nadany lecz przez inkursje Moskalow kościoły oba od Naszczekina pułkownika popalone i sprzęt kościelny i majatek folwarczny pozabierane. Poza tym folwark zadziwiński do dwóch kościołów należący przy jednej zadziwińskiej pozostał plebanii, a z tej strony Dźwiny naprzód OO.Bernardyni curem animorum trzymali, a potem przyjęli i aż do tego czasu utrzymują XX.Dominikanie, Na miejscu sapieżanym gdzie był kościół parafialny ”Wniebowzięcia Najświętrzej Panny Maryi” OO.Bernardyni naprzeciw klasztoru OO.Dominikanów będacy swoią posesyją wzieli i pod tytułem ”Św. Antoniego Cudotwórcy” erygowali natenczas starannie posługują tej parafii po zrzeczeniu się OO.Bernardynów curam animorum XX,Domonikanie z rozkazu JW. Jmć X.Toczylowskiego Biskupa Belińskiego oficyjła Wileńskiego przyjęli i utrzymują.)

(Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783 s.275)

Adamki – zaścianek.J.O.Xcia na wschód letni względem kościoła parafialnego ½ mili letkiej(- Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783)

Źródła:

- Źródła do dziejów Wielkiego ks. Litewskiego i Podlasia, Opisy parafii i diecezji Wileńskiej z 1784 roku. Pod red Józefa Moroszka.

- Repozytorium Wiedzy – „Opis parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. T.1, dekanat Brasław” opr. mgr.Krzysztof Jodczyk

- „Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. „Edycja źródłowa” pod redakcją Józefa Maroszka. Praca naukowa finansowana ze środków na naukę w latach2007-2009 jako projekt badawczy nr NN108153633.str57,58.)

Drabowszczyzna zaścianek WJP.Mirskiego rotmistrza brasławskiego na wschód zimowy 1 mila dobra. (W wizytacji dekanatu brasławskiego 1782-1783 r.zapisany jako wieś Pana Rudnickiego an.starosty – w tej parafii majątek posiadał też Alexander Swiatopełk Mirski rotmistrz braslawski)

Dziedzinka wieś JWP.Rudnickiego starosty na południe letnie 1½ mili.

-(Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783

- Źródła do dziejów Wielkiego ks. Litewskiego i Podlasia, Opisy parafii i diecezji Wileńskiej z 1784 roku. Pod red Józefa Moroszka.

- Repozytorium Wiedzy – „Opis parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. T.1, dekanat Brasław” opr. mgrKrzysztof Jodczyk

- „Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. „Edycja źródłowa” pod redakcją Józefa Maroszka. Praca naukowa finansowana ze środków na naukę w latach2007-2009 jako projekt badawczy nr NN108153633. Str.58)

Dziedzinka dwór tegoż Jegomości na południe letnie 1½ mili.

-(Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783

-(Jan Gwalbert Rudnicki starosta sugijski „Zlota Księga Szlachty Polskiej”R,4, s.229)

- Źródła do dziejów Wielkiego ks. Litewskiego i Podlasia, Opisy parafii i diecezji Wileńskiej z 1784 roku. Pod red Józefa Moroszka.

- Repozytorium Wiedzy – „Opis parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. T.1, dekanat Brasław” opr. mgrKrzysztof Jodczyk

- „Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. „Edycja źródłowa” pod redakcją Józefa Maroszka. Praca naukowa finansowana ze środków na naukę w latach 2007-2009 jako projekt badawczy nr NN108153633.str.58)

Hury wieś, zaścianek JP.Rudnickiego

Słobudka wieś JP.Rudnickiego

Zapłosie wieś JP.Rudnickiego

Werbejewo wioska J.Pana Dmochowskiego, między wsch.południem mile 2 wielkie.

(-Księgi grodzkie brasławskie 1781 r.- Akt sprzedaży wsi przez Jana Rudnickiego i Ewę Dąbrowską starostów sugijskich Alojzemu i Róży Dmochowskim.

- Otton Hedemann w „Historii powiatu brasławskiego”- wymienia go jako podkomorzego brasławskiego.

Gwalbert Rudnicki Jan Bonawentura (1753 – 1809) starosta susugiński, komisarz brasławskiej komisji porzadkowej cywilno – wojskowej 1790 r.

- Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783.

- Źródła do dziejów Wielkiego ks. Litewskiego i Podlasia, Opisy parafii i diecezji Wileńskiej z 1784 roku. Pod red Józefa Moroszka.

- Repozytorium Wiedzy – „Opis parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. T.1, dekanat Brasław” opr. mgrKrzysztof Jodczyk

- „Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. „Edycja źródłowa” pod redakcją Józefa Maroszka. Praca naukowa finansowana ze środków na naukę w latach 2007-2009 jako projekt badawczy nr NN108153633.str.98 Rudnicka z Dąbrowskich Ewa starościna sugijska str.98, 404. Rudnicki Jan Gwalbert starosta sugijski str.58-60,62,98,404,434,445.)

Gwalbert Rudnicki Jan Bonawentura (1753 – 1809) starosta susugiński, komisarz brasławskiej komisji porzadkowej cywilno – wojskowej 1790 r.(Hedemann) żonaty z Magdaleną Knabnofówną (1799) spisy t-1

- Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783.

- Otton Hedemann w „Historii powiatu brasławskiego”

- „Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 r. „Edycja źródłowa” pod redakcją Józefa Maroszka. Praca naukowa finansowana ze środków na naukę w latach 2007-2009 jako projekt badawczy nr NN108153633 str.434

< Jan Gwalbert Bonawentura Lis Rudnicki s Tomasza i Teresy Rudnickich wn. Stanisława Rudnickiego i Teresy z Korsaków.>

w żródłach tych można dowiedzie c się wielu ciekawych informacji na temat np hr.Mirskich w późniejszych czasach zresztą spokrewnionych poprzez małż. z Rudnickimi.

W CAH Wilno – w Wizytacji Dekanatu Bracławskiego 1782-1783 opisane są wszystkie wsie i miejscowości z ich włascicielami, akt sprz oraz dokladnie gdzie leżą, np:

Zapłocie wieś JP.Rudnickiego na południe letnie względem kościoła parafialnego 2 mile.

(Wizytacja Dekanatu Bracławskiego 1782-1783 s.275, s.).

< Jan Gwalbert Lis Rudnicki s Tomasza i Teresy Rudnickich wn. Stanisława Rudnickiego i Teresy z Korsaków.>


Przesłał: ewa,anna Dnia: 2012-08-23 22:12:41

Panie Marku. Z taką masą wiadomości,to Rudniccy będą najlepiej opisaną rodziną w kraju. Przejrzałam dokumenty...i te wcześniejsze też. Jedynie w opisie dworu z Żyrzyn autor chyba sie pomylił i Tymoteusza potraktował jako jego syna Władysława a nie jako brata, a Jana i Bronisława jako dzieci Władyslawa a nie Tymoteusza: "Po śmierci Ignacego Rudnickiego, dobrami zarządza drugi mąż Elżbiety Rudnickiej - Żóchowski, a następnie syn Władysław. Po śmierci matki od 1823 r. dobra dziedziczą dzieci Ignacego: Anastazja, Józefa, Karolina, Maryanna i Władysław.

W roku 1826 jako właściciele części dóbr pisani są bracia Tymoteusz, Jan i Bronisław Rudnnicy, zapewne dzieci Władysława"

No..albo ja to źle odczytuje.

Ostatniego przodka mam w moim drzewku z akt roku 1690. A Ignacy Rudnicki odkupuje ten dwór w 1786. Czyli pozostaje już nie duża luka.

Pozdrawiam

Ewa


Przesłał: ewa,anna Dnia: 2012-08-23 22:44:22

Dokumenty te rzeczywiście wskazują iż podane tam osoby to moi pradziadowie. Jan w 1833r, kiedy podpisywano licytacje Żyrzyn miał być nieletnim dzieckiem. Mam wiadomość, że jeszcze żył w 1879 roku. To można przypuszczać, że miał wtedy około 50 lat. No i synem jego był Bogdan...ale o Helenie nie mam wiadomości.

Rozumiem, że ta informacja o Siekierzyńcach pochodzi z dokumentu „Złota księga szlachty polskiej” ?:

"- Klucz Zyrzyn, dobra główne drugie z wsiami: Zagrody, Kotliny, Żerdź, Borysów, Parafianka, Jaworów, Wilczanka, Pogonów, Skrodki i Kępu Ułężka, leżą w Powiecie Kazimierskim, Obwodzie i Woiewództwie Lubelskiem

- Siekierzynce - pow. Kamieniecki, okręg lanckoroński, gmina Berezanka"

Ewa


Rudnicki - linia wołyńska
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-28 09:18:18

Marek Rudnicki. Odpowiedź na te pytania napisałem nie w tym wątku przepraszam. Pani Ewo, Bronisław i Jan Mzura Rudniccy byli ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego. Jego córką była jeszcze Matylda Rudnicka ż Jana Winnickiego wg. metryk z parafii Świrz. Natomiast Tymoteusz i Klemens bracia Rudniccy byli ss. Józefa i Zuzanny Chodkiewicz(prostuję zrobiłem poprzednio błąd). Mieli oni jeszcze siostry Mariannę, Rozalię Tchórznicką i Teklę Czosnowską.Na temat Tchorznickiej będę miał więcej informacji. Natomiast Józefata Rudnicka była ż. Tymoteusza Rudnickiego a jej brat Władysław Rudnicki był chrzesnym i opiekunem młodych jeszcze Bronisława i Jana Rudnickich s. Tymoteusza. Te informacje potwierdzone są atami sprzedazy i licytacji z ówczesnej prasy, z kancelarii notarialnych woj sandomierskiego i warszawskiego z których podam wypisy w następnych wiadomościach. Nie pamiętam dokładnie ale chyba jedną z tych spraw prowadził Tomasz Józef Lis Rudnicki s.Grzegorza i Ewy Sielskiej Notariusz kancelarii warszawskiej ale o nim kiedy indziej.

Pani Ewo w informacjach opierałem się nietylko na wiadomościach dostępnych w herbarzach itp. aczkolwiek je również analizowałem niektóre się myla a autorzy w tym samym żródle podają sprzeczne informacje (o Żyżynie również ale to poprostujemy).


Rudnicki Ignacy
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-08-28 09:34:03

Marek Sanisław Rudnicki - Zpewnością chodziło o tą informację której urywek przytoczę.

...... W skład dóbr wchodziły wówczas jeszcze inne wsie wspomniane w dokumentach, lecz nie wymienione z nazwy. Po śmierci Ignacego Rudnickiego, dobrami zarządza drugi mąż Elżbiety Rudnickiej - Żóchowski, a następnie syn Władysław. Po śmierci matki od 1823 r. dobra dziedziczą dzieci Ignacego: Anastazja, Józefa, Karolina, Maryanna i Władysław.

W roku 1826 jako właściciele części dóbr pisani są bracia Tymoteusz, Jan i Bronisław Rudnnicy, zapewne dzieci Władysława. Stopniowo wzrasta obciązenie dóbr długami, aż wreszcie w 1833 r. dochodzi do publicznej licytacji, na której całość nabywa dziedzic dóbr Łysobyki - Adam Wessel. Po jego śmierci w 1853 r. dziedziczy jego rodzeństwo, a następnie w 1858 r. na publicznej licytacji nabywa je (Paweł) Ignacy Wessel. Po jego śmierci w r. 1874 od sukcesorów całość dóbr nabywa jego żona Zofia ze Staszewskich Wessel, zaś po niej dziedziczy po 1896 r., syn z żoną Stanisław i Zofia, hr. Rostworowskich - Wesselowie.

< Tymoteusz Mzura Rudnicki s Józefa Rudnickiego i Zuzanny Chodkiewicz.>

< Jan i Bronisław Klemens ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego i Józefy, małż.Lis Rudniccy.>

< Władysław Rudnicki s. Ignacego Rudn. wój chrz.i opiekun Jana i Bronisława Klemensa ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego.>

teraz jest odpowiedź. na Pani pytanie.

1833.04.11.

Diennik Powszechny we czwartek dnia 11 kwietnia 1833 r.

LICYTACYJE I SPRZEDAŻE PUBLICZNE.

Wywieszono na tabljcy w Sali audyeneyonalney Trybunału Cywilnego Województwa Mazo-

wieckiego dnia 3 Sierpnia, 1800 roku.

A. Podbielski Pisarz.

Następnie po odbyciu cykli publikacyi termin do przygotowawczego przysądzenia, wyrokiem

Trybunału Cywilnego Woiewództwa Mazowieckiego z dnia 21 Października r. 1830 wy-

znaczony został na dzień a 5 Listopada t. r . godzinę 10 z rana i w którym licytacja rozpocznie

się ód summy 30,000 zł. w Warszawie dnia 27 Października 1830 r.

A. Podbielski, Pisarz.

W dniu 25 Listopada 1830.r . odbyło się przygotowawcze przysądzenie tychże nieruchomości które wyrokiem rzeczonego Trybunału tegoż dniu zapadłym Ludwikowi Zaleskiemu

patronowi za summę zł. 30,000 przygotowawczo przysądzone i termin do ostatecznego ich

przysądzenia na dzień 10 Lutego roku 1831 wyznaczony został. Termin wszakże ten nie-

przyszedł do skutku, a popieraiący tę przymuszoną sprzedaż Abraham Izaak Perlman i Be-

rek Hertzfeld przez cessyą urzędownie dnia 6 Kwietnia r. b. przed Reientem Rudnickim (Tomaszem) ze- znaną, wierzytelności swoie na satisfakcyą których tęż sprzedaż przedsięwzięli, Bankowi Polskiemu z wszelkiem prawem ustąpili. Bank Polski w osobie swoiego Prezesa JW. Józefa Lubowidzkiego, Radcy Stanu działaiący, mieszkanie w pałacu Bankowym w Warszawie przy ulicy Rymarskiey Nr. 244t zamieszkanie zaś prawne u Ludwika Zaleskiego Patrona, teraz w Warszawie przy ulicy Stojerskiey Nr.1788 mieszkającego,obrane maiący, w dalszern popieraniu teyże przymuszoney sprzedaży otrzymał w Trybunale Cywilnym Pierwszey Instancyi Woiewództwa Mazowieckiego z illacyi na dniu 18 Września r. b . wyrok, którym termin do ostatecznego tychże nieruchomości przysądzenia wyznaczony został na dzień l5 Listopada r. b. godzinę to 2 rana. O czem wszystkim czyni się wiadomo, z tą wzmianką, ze sprzedażą tą daley tenże patron Ludwik Zaleski, którego zamieszkanie iuż wyżey iest wskazane, dyrygować będzie.

W Warszawie dn 26 Września 1833 r.

A. Podbiehki Pisarz.

< Tomasz Rudnicki s.Grzegorza Rudnickiego i Ewy Sielskiej wn. Andrzeja Rudnickiego z Kik, po Wojciechu i Stanisławie z Brzezia.>

1833.04.11.

Diennik Powszechny we czwartek dnia 11 kwietnia 1833 r.

LICYTACYE i SPRZEDAŻE PUBLICZNE.

Pisarz Trybunału Cywilnego 1. Instancji Woiewództwa Sandomierskiego.

Do ogólney wiadomości podaie, że Trybunał Cywilny Woiewództwa Sandomierskiego

wyrokiem swym z dnia 27 Lutego r. z . w moc prawa przeszłym, nakazawszy dział maiątku po Ignacym Rudnickim i małżonce ieog p Elżbiecie z Chrzanowskich w powtórnem

małżeństwie za Janem Nepomucenem Zochowskim zmarłey, dalszym swym wyrokiem dnia

22 Stycznia r. b. wydanym, na powództwo Barbary z Rudnickich i Hrabiego Eustachego

Kołłontaiów małżonków w dobrach dziedzicznych Wiśniowy, w Pcie Staszewskim Wdztwie

Sandomierskiem zamieszkałych, zatwierdzaiąc relacye biegłych w dniach 14 Kwietnia i 15

Maia r. z. sporządzone, dobra spadkowe Wólkę Kłucką z przyległościami i Żyrzyn a

przyległościami przez licytacyą publiczną przędąc nakazał. Do spadku tęgo w drodze dzia-

łu przychodzą:1, Rzeczona Barbara z Rudnickich Hrabina Kołłontaiowa, dział wraz z mę-

żem popieraiąca, schedę swą własną i schedę drugą całkowitą, od Maryanny z Rudnickich,

Adama Hrabi Tarło małżonki, w assystencyi męża czyniącey, w dobrach Piękoszowie Po-

wiecie Szydłowieckim, Woiewództwie Sandomierskiem zamieszkałey, przez akt urzędowy

d. 13 Marca 1832, w Wiśniowy przed Reientem Powiatu Staszowskiego zdziałany, nabytą

maiąca; 2, Anastazya z Rudnickich Hrabina Sołtykowa, po ś. p . Antonim Hrabi Sołtyku

wdowa, w dobrach dziedzicznych Kurozwęki, Powiecie Szydłowskim, Woiewództwie Kra-

kowskiem mieszkaiąca; 3, Karolina z Rudnickich Franciszka Zochowskiego Sędziego Try-

bunału Cywilnego Woiewództwa Krakowskiego małżonka, w assystencyi męża czyniąca, i z

nim w Kielcach mieszkaiąca; 4, Władysław Rudnicki w dobrach Wólka Kłucka,Powiecie

Szydłowieckim, Woiewództwie Sandomierskiem, współdziedzicznych mieszkaiący; 5.

Sukcessorowie po Józefie z Rudnickich, Tymoteusza Rudnickiego małżonce, to iest : tenże

Tymoteusz Rudnicki w dobrach dziedzicznych, Ostałowicach, Cyrkule Brzezańskim, Galicyi Austryackiey mieszkaiący, w imieniu swem i nieletnich dzieci swych Jana i Bronisława synów Rudnickich, iako oyciec i główny opiekun czyniący, których przydanym opiekunem iest rzeczony Władysław Rudnicki. Dobra Wólka Kłucka główna a wsiami i fol-

warkami Kuźniaki, Nowok, Pałęgi, Filipy, Więzowo, Jarząb, Grzymałków, Skoki większe i

mnieysze, Borki większe i mnieysze, Strawczyn, Hucisko, Drabów, Burdawa, Jamów z fabryką kuźniczą, tudzież Niedźwiedź, z prawem prezentowania Parochów i prawem kopania rudy w lesie Glinianym i innych, leżą w Powiecie Szydłowieckim, Obwodzie Opoczyńskim, Woiewództwie Sandomierskiem; maią ogólney powierzchni morgów 8,890, w których lasów połowa i fabryki żelazne bardzo znakomite; obfitują w siano, pastwiska i wszystko to co do gospodarstwa potrzebna tak rolniczego iako też kuźniczego. Otaxowane są przez biegłych na summę złp. 933,700 gr. 20 w srebrney monecie, po strąceniu ciężarów gruntowych. Od tey summy zacznie się wywołanie pierwsze. Znowu dobra główne drugie Zyrzyn,z wsiami: Zagrody, Kotliny, Żerdź, Borysów, Parafianka, Jaworów, Wilczanka, Pogonów, Skrodki i Kępu Ułężka, leżą w Powiecie Kazimierskim, Obwodzie i Woiewództwie Lubelskiem; maią ogólney powierzchni 13,376 morgów, z tych blisko 6,000 morgów lasu, obfituią we wszystko co tylko w gospodarstwie pożądanem być może. Dotykają rzeki spławney Wieprz, i obadwa iego brzegi dziedziczą; otaxowane są przez biegłych na złp. 501,051 w srebrney monecie, po strąceniu ciężarów gruntowych. Od tey summy, zacznie się wywołanie pierwsze. Dobra Wólka Kłucka oddzielnie sprzedawane będą od dóbr Żyrzyna i podług innych warunków. Ze strony małżonków Hrabiów Kołłontaiów działy i sprzedaż popiera Łukasz Pioro, Patron w Radomiu mieszkaiący, u którego o warunkach sprzedaży i wyiaśnieniu wszystkich szczegółów bliższą powziąć można wiadomość. Też warunki przeyrzeć także można w każdey chwili, w kancellaryi podpisanego Pisarza w Radomiu. Przedstanowcze przysądzenie obydwóch dóbr odbędzie się d. 18 Marca r. b. o godzinie 9 z rana, na audyencyi publiczney Trybunału Cywilnego Woiewództwa Sandomierskiego, w mieyscu posiedzeń iego zwykłych w Radomiu.

Radom dnia 1 Lutego 1833 r.

< Antoni Tomasz Soltyk (ur.30.12.1777r zm10.051830r.) x ok.1801r.Anastazja Rudnicka (ok.1780 – 1831) c. Ignacego Rudnickiego x Elżbiety Chrzanowskiej.>

< Tymoteusz Mzura Rudnicki s Józefa Rudnickiego i Zuzanny Chodkiewicz.>

< Jan i Bronisław Klemens ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego i Józefy, małż.Lis Rudniccy.>

< Władysław Rudnicki s. Ignacego Rudn. wój chrz.i opiekun Jana i Bronisław Klemensa ss.Tymoteusza Mzura Rudnickiego, dalej ss. Jana Rudnickiego to Bogdan, Czeslaw, Jan bb. Bechczyc Rudniccy z Siekierzyniec Lis, Mzura, Bechczyc, to Lis.>

Są to wypisy z gazet na temat licytacjiw owczesnych kancelariach notarialnych te z "dziennika powszechnego" data na początku. troch ę to zachwiało chronologię opisywanych wydarzen ale odpowiedziałem na pytanie.


Lis Rudniccy linia wołyńska
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-09-02 01:04:33

MS.Rudnicki. Witam pani Ewo. Piszę w nocy więc dzień dobry to troche za późno. To wszystko jest poplątanę i mówiłem że trudno to skumać. Napiszę po kolei a pani pani Ewo boczne gałęzie spróbuje dopisac . po kolei Jest. Ewa Rudnicka Rawicz to Pani c. Juliusz Andrzej Rudnicki x Izabella Hrehorowicz, Anna Kląfas, wn.Juliusz Rudnicki x 1ov...2ov....3ov.M. Modz. pwn.Bohdan Bechczyc Rudnicki x Joanna Lemonier, ppwn.

Jan Mzura Rudnicki pppwn.x Joanna Lemonier ppppwn.Jan Mzura Rudnicki i pani ...Kośc.bratem Jana byl Bronisław Klemens Ryg.....Mzura Rudnicki i Matylda i chyba Józef Wincenty i byli oni ss. Tymoteusza Mzura Rudnickiego x Józefaty Rudnickiej(c.Ignacy Rudnicki x Elżbieta Chrzanowska i siostra Władysława Rudnickiego) wnwn.Józef Rudnicki x Zuzanna Chodykiewicz, pwnpwn.Kazimierz Rudnicki x Zofia de Krzesinskie,ppwnppwn.Stanisław Rudnicki x Dorota Mieszkowska itd. Jak już wspomniałem linie boczne proszę spróbować , jeżeli będą jakieś wątpliwości poproszę o pytania. To tak na szybko bez żadnych dokumentów, dobranoc Jeszcze jedno, proszę nie mylić Rudnickich z linii znaku Rudnicy czy Nastąp spokrewnionych również z Mieszkowskimi. Również niektórzy pomylili Mzurę z Jastrzębczykami i tutaj też w niektórych źródłach są błędy, to takie uwagi Pani Ewo. Interesujące źródła i dokumenty opiszę dalej.


Bechczyc Rudnicki
Przesłał: rudnickim Dnia: 2012-09-02 02:35:08

MS.Rudnicki. Nie potrafię odpowiedzieć gdzie widziałem inforacije na temat majątku Antoniego i Marii Bechczyc Rudnickich ale tam były wymienione niektóre z lubelskiego czy sandomierskiego i z podola,były to po części wym. maj.atki Jana, kiedyś napisałem z notatek monografię Antoniego Bechczyc Rudnickiego, która stanowi źródło do IV cz. Od magnata....przytaczam

Antoni Bechczyc Rudnicki - MONOGRAFIA – MR.

(1882 – 1938)

Antoni Bechczyc Rudnicki ur. 1882 r. zm. 1936 r. s. Bohdana Bechczyc Rudnickiego i Joanny Lemonier.

Zie¬mianin posiadający klucz majątków na Podolu otrzymanym w spadku po ojcu i dziadku Janie Mzura Rudnickim. Uczeń szkół i uczelni lwowskich. Pisarz i publicysta, uprawiał publicystykę polityczną. Zagorzały zwolennik teorii Romana Dmowskiego. 1909-1913 r. odwiedzający Francję, dosyć częsty bywalec Paryża. 1912 r. poznaje w Paryżu Marię Ksenię Mataftin córkę carskiego urzędnika Piotra Mataftina i Heleny z Raszpilów. Jej rodzice pochodzili z zamożnej rosyjskiej rodziny szlacheckiej. W 1913 po przyjeździe do kraju, zamieszkali w majątku wiejskim w okolicach Pskowa, dawnej guberni pskowskiej (niedaleko granicy dzisiejszej Łotwy i Estonii), w majątku należącym do Marii Kseni, zakupionego ze spadku po swojej babce za kilka dziesięcin tysięcy złotych rubli, i częsci podolskieo i lubelskiego majatku Antoniego, a który miał być żelazną lokatą, i zbezpieczeniem przed nadchodzącym kryzysem i inflacją. Posiadłość tą wraz z przyległościami niestety utracili ze względu na wojnę i rewolucję już w 1917 roku. Z tego też powodu musieli opuścić swój majątek. Krótko przebywali na Podolu i w Lwowie.

W 1918- 1919 r. już po roku i po niejakich próbach uregulowania spraw majątkowych przyjechali do Polski. Nie chcąc obciążać rodziny zamieszkali w hotelu Saskim w Warszawie. Trudna sytuacja finansowa zmusiła ich do podjęcia pracy jako nauczycieli języków obcych. W Gimnazjum Koedukacyjnym im. Romualda Traugutta w Lipnie. W roku 1923 Antoni Bechczyc Rudnicki otrzymał pracę w Polskiej Agencji Telegraficznej w Warszawie, co umożliwiło im przeprowadzkę. Ponownie zamieszkali w stolicy. Ok.1926 r. Antoni Bechczyc Rudnicki wyjechał jako korespondent i dyplomata do Londynu, w tym czasie przebywal u swoich angielskich dalszych krewnych. Jego praca jako dyplomaty owiana jest jakąś tajemnicą.18 sierpnia 1935 r. na łamach „Kuriera Poznańskiego” można było przeczytać artykuł Antoniego Bechczyc-Rudnickiego: „Na terenie wykopalisk w Biskupinie przekonać się możemy naocznie, jak oczernili nas wrogowie naszego narodu. Nie byli przodkowie nasi bynajmniej dzikusami, skoro poziomem swej kultury dorównywali najbardziej kulturalnym narodom im współczesnym. […] Jeśli więc po dobie rozkwitu kultury prasłowiańskiej przychodzi jej zmierzch, a raczej zahamowanie, zawdzięczamy to właśnie owym włóczącym się rabusiom germańskim, którzy, nęceni zamożnością naszego pracowitego przodka – rolnika, nachodzili go dla łupieży przez tyle stuleci i dziś jeszcze patrzą okiem łakomem na nasze dziedziny odwieczne, na których siedzimy już czwarte tysiąclecie. Z wytrwałości przodków naszych, którzy nie dali się ani zepchnąć, ani wytępić, czerpać możemy otuchę i wiarę, że na naszej granicy zachodniej skończył się raz na zawsze pochód niemiecki w głąb słowiańszczyzny”.

Pisane podobnym tonem teksty Antoniego Rudnickiego ukazywały się w gazetach związanych z endecją „Kurierze Warszawskim” i „Warszawskim Dzienniku Narodowym”.

1936 r. pobyt wraz z żoną Marią w Biskupinie, tam powstała wspólna ksiązka małżonków Rudnickich „Dziw - Opowiadanie na tle życia Prasłowian”,napisana i opublikowana w 1937r., gdzie podjęli się niezwykłego zadania odtworzenia języka sprzed... 25 wieków. Zadania praktycznie niewykonalnego ze względu na brak danych naukowych. Jednakże dzięki ich nieprawdopodobnemu wyczuciu językowemu na podstawie form starocerkiewnosłowiańskich skonstruowali hipotetyczny język Prasłowian. Ten lingwistyczny eksperyment przyniósł im uznanie historyków, archeologów, literatów i recenzje w ponad dwudziestu pismach.

1938 r. ukazało się kolejne wspólne dzieło Bechczyc Rudnickich odtwarzające dialekt Mazowsza, zatytułowane „W retorcie życia”, będące zbiorem nowel. Ocenione zostało z podobnym entuzjazmem jak ich poprzednie książkowe dokonanie.

Antoni Bechczyc Rudnicki zmarł w 1938 r. w niewyjaśnionych okolicznościach najprawdopodobniej w Londynie (zaginął nie znalazłem do tej pory na ten temat żadnych informacji). Natomiast Maria wyszła za Edwarda Wrockiego. Okres wojny spędziła w Warszawie a od 1944 r.przebywała w Lublinie biorąc czynny udział w życiu kulturalnym tego miasta.


Przesłał: ewa,anna Dnia: 2012-09-17 09:06:29

Panie Marku...Dzięki za wszelkie informacje. Jak już wspomniałam wcześniej robi Pan wspaniałą robotę. Tak wiele dokumentów zostało zniszczonych w czasie ostatniej wojny, że każda informacja o naszych przodkach jest na wagę złota. Zapewne wiele osób będzie mogło odnaleść trochę swoich korzeni dzięki Panu.

Znalazłam także w Internecie, że Maria Bechczyc-Rudnicka należała do Związku Literatów w Lublinie. Może oni coś wiedzą o jej mężu Antonim. Adam Hanuszkiewicz pisał swojego czasu o Marii Bechczyc Rudnickiej..znał ją bardzo dobrze osobiście i jako krytryka teatralnego. Troche się spóźniłam z kontaktem do niego..niedawno zmarł. Pozdrawiam serdecznie. Ewa


Bechczyc Rudnicki
Przesłał: olena2018 Dnia: 2018-07-11 07:15:25

Szukam informacje o Janie na Bechczycach Gwiazda Rudnickiego dziedzica Krystynopola ,zmarł 1836 26lat


Tylko zalogowani użytkownicy mają prawo do dodawania komentarzy. zarejestruj się/zaloguj
Wróć