Kompresja:
Jest wiele formatów, w jakich można przechowywać i wysłać zdjęcia.
Z najczęściej używanych:
Format TIF bez kompresji, lub z niewielką kompresją LZW i ostatnio ZIP, jest formatem, w jakim najlepiej przechowywać zdjęcie, a zwłaszcza je obrabiać przy pomocy fotoedytora takiego jak np. Adobe Photoshop, czy Adobe Elements. Jeśli można wybrać i ilość pamięci na dysku na to pozwala - najlepiej używać kompresji bez straty takiej jak TIF LZW lub TIF ZIP.
Format JPG, (JPEG), w jakim często przechowuje się zdjęcia w aparacie cyfrowym, jest dobry do przesyłania zdjęć via E-mail, lub do przechowywania pod warunkiem, że się go nie obrabia czy zmienia. Każda operacja „zachowaj” (save) spowoduje utratę pewnej ilości detali, i po kilku takich operacjach zdjęcie straci bardzo na jakości.
Jeśli koniecznie trzeba, należy używać jak najmniejszego stopnia kompresji JPEG (jest ich 9). 7-9 daje mniejszą kompresję z większym zachowaniem detali.
Po załadowaniu zdjęcia na twardy dysk, zachować go do obróbki w formacie TIFF. Po zakończeniu obróbki w formacie TIFF, jeśli nie staje miejsca na dysku, można zachować końcową wersję zdjęcia w formacie JPEG, dalej jednak w miarę możliwości używać możliwie najmniejszego stopnia kompresji. Do wysłania zdjęcia via e-mail można zdjęcie zachować bardziej skompresowane (zwykle do stopnia 4-5).
Ziarno - Czułość.
Może to się wydać dziwne, ale na filmie cyfrowym nadal obowiązuje zasada - im mniejsza czułość, tym mniejsze ziarno. To „ziarno” to jest szum cyfrowy. Do uzyskania dobrej jakości zdjęć najlepiej ustawić czułość na 50 ASA do zdjęć osób, natomiast to tekstu zwykle 100 ASA zupełnie wystarcza, chyba, że chcemy zdjęcie bardzo powiększyć. Przy niedostatecznym oświetleniu, kiedy wyświetlacz pokaże czas migawki 1/50 lub dłuższy trzeba będzie użyć statywu, lub przynajmniej oprzeć aparat na stabilnym przedmiocie. Przy czasie 1/50 s lub krótszym można spróbować z wolnej ręki.
Przy reprodukcji zdjęć i dokumentów panują te same zasady jak przy konwencjonalnej fotografii. Nie radzę stosować lampy błyskowej, w jaką wyposażony jest aparat. Prawie na pewno fotografowany dokument będzie oświetlony nierówno, a reprodukcja zdjęcia będzie miała białą plamę odbitego światła lampy błyskowej.
Optymalny jest stolik do reprodukcji ze statywem i 4-ma lampami, ale w warunkach polowych możemy użyć kilku źródeł skośnego światła, lub okna i lampy stołowej.
Przy fotografii czarno-białej nie musimy obawiać się mieszanego światła, przy kolorowej należy trzymać się jednego rodzaju źródła światła. Aparaty cyfrowe wyposażone są w tzw. white balance (balans bieli) - zwykle automatyczny, do określenia, jaki kolor aparat będzie rejestrował jako biały. W niektórych aparatach z możliwością ręcznego ustawienia, należy ustawić white balance zgodnie z rodzajem źródła światła (dzienne, żarówka, jarzeniówka i.t.d.).
Jeśli kolor z jakichś względów nie będzie nam odpowiadał, można go skorygować przy komputerowej obróbce zdjęcia.
Przeglądarki do mikrofilmów, jakie posiadają archiwa są kilku rodzajów. Jedne - sprzężone z kopiarką umożliwiają sporządzenie płatnej kserokopii dokumentu. Inne - podobnie jak rzutniki - rzucają powiększony obraz na matowy ekran lub szybę (matówkę). Można pokusić się o zrobienie zdjęcia z tego ekranu cyfrowym aparatem.
Zwykle światło jest na tyle wystarczające, że przy czułości 100 ASA, czas migawki będzie większy niż 1/50 s., czyli można próbować robić z ręki. Jeśli nie - mały statyw stołowy załatwi sprawę.
Jeśli ekran jest perełkowy, lepiej przykryć go dużym arkuszem gładkiego białego papieru. (Jak np. ink jet paper formatu B3)
Przy fotografowaniu z ukosa siłą rzeczy sfotografowany dokument nie będzie prostokątny. Można to skorygować przy obróbce zdjęcia na komputerze. Przykładowo w Adobe Photoshop 6 po serii komend: Layer - Duplicate layer - Edit - Transform - Distort możemy skorygować zniekształcenie perspektywiczne doprowadzając document ponownie do formy prostokątu.
Dobry program do obróbki zdjęć cyfrowych pozwala na znaczną poprawę nawet bardzo zniszczonych dokumentów i zdjęć. Pamiętajmy zawsze jednak o zachowaniu pierwotnej kopii oryginału, najlepiej na osobnym dysku CD lub DVD.
Obróbka cyfrowa zdjęć to temat za obszerny na to, żeby go tu poruszać.
